شیخ مفید(رحمه الله)می فرمایند: «روایاتی در دست است که نشانه های قیام مهدی(علیه السلام)و رویدادهایی را که پیش از آن به وقوع خواهد پیوست بیان نموده است. از جمله آن علایم است:

قیام سفیانی;

قتل حسنی;

اختلاف بنی عباس در حکومت دنیا;

خورشید گرفتگی غیر طبیعی در نیمه ماه رمضان و ماه گرفتگی غیر طبیعی در در پایان ماه رمضان;

بروز حادثه «خسف» در بیداء[١]. ودر مغرب و مشرق;

بی حرکت شدن خورشید از هنگام ظهر تا عصر و طلوع آن از غرب;

کشته شدن نفس زکیّه با هفتاد نفر از یارانش در کوفه;

سر بریدن مردی هاشمی بین رکن و مقام (در مسجد الحرام);

ویران شدن حصار کوفه;

روی آوردن پرچم های سیاه از خراسان;

قیام یمانی، ظهور شخصی مغربی در مصر و گرفتن شامات توسط او;

پیاده شدن ترکان در جزیره;

پیاده شدن رومیان در رمله;

طلوع ستاره پرنوری در مشرق که همچون ماه می درخشد و بعد به گونه ای انحنا پیدا می کند که دو سر آن به هم می رسند;

پیدا شدن سرخی در آسمان که در سرتاسر افق های آن گسترده می شود;

آتشی که به صورت طولی در شرق آشکار می شود و سه یا هفت روز در آسمان باقی می ماند;

لجام گسیخته شدن عرب و خروج آن ها از سلطه عجم و گرفته شدن شهرهای عجم به دست آن ها;

کشته شدن امیر مصر به دست مصریان;

ویران شدن شام و اختلاف سه پرچم در آن;

داخل شدن سپاهیان قیس و عرب به مصر و سپاهیان کِنده به خراسان;

وارد شدن سوارانی از جانب مغرب تا آنجا که به حصار حیره می رسند و روی آوردن پرچم های سیاه از جانب شرق به سمت آن;

طغیان رود فرات به گونه ای که آب آن کوچه های کوفه را فرامی گیرد;

پیدا شدن شصت دروغگو که همه مدّعی پیامبری هستند;

قیام دوازده نفر از آل ابی طالب که همه برای خود مدعی امامت هستند;

سوزاندن مردی جلیل القدر از شیعه بنی عباس در مکانی بین جلولا و خانقین;

پل بستن در مدینة السلام به سوی کرخ و برخاستن بادی سیاه در آن شهر در ابتدای روز و وقوع زلزله ای که بیشتر شهر را فرو می برد;

ترسی که مردم عراق را فرا می گیرد و فراگیر شدن مرگ در عراق و کاهش در جان ها، اموال و میوجات;

پیدا شدن ملخ در وقت یا در غیر وقت به گونه ای که زراعت و غلات را از بین می برند;

کم شدن محصول کشاورزی مردم;

درگیر شدن دو گروه از عجم که منجر به خونریزی بسیاری در میان آنان می شود.

خارج شدن بردگان از اطاعت مالکان و کشته شدن مالکان به دست آن ها;

[١] خسف به این معنی است که زمین مردم رادر خود فرو برد) گفته شده که سپاهیان سفیانی در بیداء که بین مکه و مدینه در نزدیکی ذوالحُلَیفه است به خسف مبتلا می شوند.