مهدی(علیه السلام)دوازدهمین پیشوا از سلسله مبارک به هم پیوسته ای می باشد و در این بشارت و سایر بشارت هایی که در کتاب های مقدس چون «متن عبری سفر تکوین» آمده است[١]، که خداوند متعال در آن به حضرت ابراهیم(علیه السلام)وعده داده است تا نسل اسماعیل(علیه السلام) را با محمد(صلی الله علیه وآله)و پیشوایان دوازده گانه از خاندانش(علیهم السلام)مبارک و بسیار گرداند. ناگفته پیدا است که گذشته از مدلول احادیث نبوی که صحت آن ها مورد اتفاق همه مسلمانان است[٢]، طبق شواهد غیر قابل انکار تاریخی نیز، مصداق دوازده پیشوا از نسل اسماعیل به این صورت پیاپی که در بشارت به آن اشاره شده، جز در مورد دوازده امام اهل بیت(علیهم السلام)به وقوع نپیوسته و این عقیده مخصوص به این طایفه است، تا آنجا که این پدیده در تاریخ به نام ایشان ثبت شده و تاریخ، مذهبِ منسوب به اهل بیت(علیهم السلام)را به نام «مذهب امامیه اثناعشریه» شناخته است.

بشارات کتب آسمانی و اوصاف مهدی امامیه

در این بشارات به القاب مخصوص مهدی امامیه همچون وصف «قائم» اشاره شده است[٣]به عنوان مثال بشارت زیر را از سفر اشعیا نبی که به عقیده قاضی جواد ساباطی بر مهدیِ مطابق با عقیده امامیه اثنی عشریه منطبق می باشد ملاحظه می کنیم: «... ٢ - روح خداوند، روح حکمت و فهم، روح مشورت و قوت، روح شناخت و خدا ترسی بر وی حلول می کند. ٣ - لذت او در ترس از خداوند بوده و هیچگاه به حسب آن چه می بیند یا می شنود حکم نمی کند. ٤ - وی بر اساس انصاف برای درماندگان زمین حکم می نماید و زمین را با سخنان کوبنده می زند و منافقان از بازدم نفسش می میرند... ٦ - در زمان او گرگ و میش در کنار یکدیگر آرام گرفته، یوزپلنگ و بز، و گوساله و بچه شیر در یک جا به استراحت پرداخته و در یک جا با هم جمع می شوند و پسر بچه کوچکی می تواند همه این گله را با هم براند. ٩ - بر سر هیچ کوه مقدسی کار بد و فاسدی انجام نمی گیرد زیرا در آن روزگار چنان که آب، دریا را می پوشاند زمین از شناخت خداوند پر می شود ١٠ - در چنین روزی است که «قائم» پرچم ملت ها و امت هایی را که منتظرش بوده وی را می خواستند بر می افرازد و در جایگاه مجد و عظمت قرار می گیرد»[٤].

از دیگر کلماتی که از القاب حضرت امام مهدی(علیه السلام)شمرده شده و در بشارات آمده است وصف «صاحب الدار» می باشد[٥]، و در ضمن بشاراتی که از انتظار منجی جهانی بحث می کند اشاره به این مطلب رفته است که منجی جهانی اختصاصی به مسیحیان ندارد، همچنان که از ظهور ناگهانی او سخن به میان آمده است این مطالب در «انجیل مرقس» ٣٥: ١٣ نقل شده است[٦].

توصیف دیگر «منتقم خون حسین(علیه السلام)که در کنار رود فرات به شهادت می رسد» می باشد این توصیف در بشارتی در «سفر اِرمیا، ٤٦ / ٢ - ١١» نقل شده است.

استاد اردنی عودة مهاوش در تحقیق خود «الکتاب المقدس تحت المجهر» این مطلب را تصدیق نموده و گفته است: «این بشارت کاملا مربوط به مهدی که منتقم خون حسین(علیه السلام)است می باشد»[٧].

[١] سفر تکوین ١٧ /٢٠ و ٢٢ - ٢٣ .

[٢] ر.ک آیت الله شیخ لطف الله صافی، منتخب الاثر فی الامام الثانی عشر، فصل اول: در این فصل ٢٧١ حدیث از منابع معتبر مسلمانان از طوایف مختلف نقل شده است که در بر دارنده خبر دادن پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله)به پیوستگی امامت در این دوازده تن از اهل بیت آن حضرت تا روز قیامت بوده و در آن احادیث صراحتا به نام های آنان اشاره نموده و مشخص کرده است که اولین آن ها حضرت علی(علیه السلام)و آخرین آن ها حضرت مهدی(علیه السلام)می باشد) سپس آیت الله صافی در این فصل شرح و توضیحی استقرائی و تاریخی ارائه می نمایند که در آن اثبات می کنند این احادیث بر کسی جز امامان دوازده گانه اهل بیت(علیهم السلام)صادق نیست.

[٣] این لقب به ائمه عترت طاهره اختصاص یافته است و هنگامی که این عبارت به کار رود مراد از آن، امام دوازدهم مهدی منتظر(علیه السلام)می باشد، ر) ک آیت الله میرزا حسین نوری، النجم الثاقب ٢١١ / ١، از ترجمه عربی، میرزای نوری گفته است که این لقب در «زبور» سیزدهم و غیره نقل شده است، وی این مطلب را از کتاب «ذخیرة الالباب» شیخ محمد استرا آبادی نقل کرده است.

[٤] اهل البیت فی کتاب المقدس/ ١٢٣ - ١٢٧.

[٥] النجم الثاقب ٢ / ١٩٨.

[٦] بشارات العهدین/ ٢٧٧.

[٧] الکتاب المقدس تحت المجهر/ ١٥٥، به نقل از کتاب دفاع عن الکافی نوشته سید ثامر العمیدی/ ١، برای تحقیق بیشتر در رابطه با این بشارت می توان به کتاب اهل البیت فی الکتاب المقدس/١٨٥-١٨٦ مراجعه نمود.