آن حضرت همچنین فرمودند: امام و حجّت پس از من پسرم محمد می باشد. هر کس که بمیرد و او را به امامت نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است. آگاه باشید که برای او غیبتی طولانی است که نادانان از طول آن غیبت به حیرت و گمراهی می افتند...[١].

آن حضرت همچنین فرمودند: ...این پسرِ من، هم نام و هم کنیه رسول خدا(صلی الله علیه وآله)می باشد; همان کسی که زمین را از قسط و عدل پر می کند چنان که از ظلم و بیداد پر شده باشد. مَثَل این پسر در میان این امت مَثَل خضر و ذوالقرنین است و به خدا سوگند که او از دیدگان مردم غایب می شود...[٢].

احادیث شریفی که در این رابطه صادر شده اند بسیار زیاد بوده و از طرق مذهب اهل بیت(علیهم السلام)به حدّ تواتر رسیده اند. بسیاری از حافظان اهل سنّت از مذاهب مختلف نیز ـ چنان که دیدیم - این روایات را نقل نموده اند و بسیاری از آن ها نیز با سندهای صحیح نقل شده اند. این از روشنترین دلیل ها بر صحّت غیبت حضرت مهدی(علیه السلام)و این که این غیبت به امر خداوند متعال صورت گرفته است می باشد; آنجا که صدور این روایات و تدوین آن ها در کتب روایی، بسیار پیش از وقوع غیبت حضرت مهدی به انجام رسیده است و غیبت آن حضرت بعد از آن به وقوع پیوسته است، در واقع می توان گفت غیبت حضرت مهدی(علیه السلام)تأیید و تصدیقی بر آن روایات بوده است و این نکته را تأیید می کند که مضامین این روایات صحیح بوده و از سرچشمه های وحی الهی و خداوند تبارک و تعالی که داننده همه غیب ها است سرچشمه و نشأت گرفته اند و این خود می تواند جبران کننده ضعف و یا ارسال سند[٣]بعضی از این روایات بوده آن را جبران نماید.

شیخ صدوق رضوان الله علیه می فرماید: «همه ائمه اطهار(علیهم السلام)خبر از غیبت حضرت مهدی(علیه السلام)داده اند و در روایاتی که از آن بزرگواران نقل شده و کم و بیش ٢٠٠ سال قبل از غیبت آن حضرت در نامه ها و کتاب ها تدوین و نگهداری شده است، اوصاف آن غیبت را برای شیعیان خود تشریح و تبیین نموده اند، و هیچ یک از اصحاب و پیروان ائمه(علیهم السلام)نیست که این دسته از روایات را در مجموعه های روایی و کتاب های خود ننوشته و در تألیفات خود نیاورده باشد; اینها کتاب هایی هستند که به اصول مدوّن معروف بوده و از سال ها پیش از غیبت، در نزد شیعه آل محمد محفوظ می باشند...

[١] کفایة الاثر/ ٢٩٢ و به نقل از کمال الدین از اعلام الوری ٢ / ٢٥٣، وسائل الشیعه ١٦/٢٤٦، ب ٣٣ ح ٢٣.

[٢] کمال الدین/ ٣٨٤، قطب راوندی، الخرائج ٣ / ١١٧٤، و اعلام الوری ٢/٢٤٩.

[٣] ارسال سند یعنی راویان موجود در سند حدیث از نظر زمانی با هم متصل باشند.