آزادى بيان به معناى تجاوز بر حقوق ديگران و توهين به آنان نيست. بلكه آزادى، محدود به حدود معقولى است كه عبارت است از حدود انسانيت و عقلانيت و گرنه آزادى بدون حد و مرز تنها مناسب حيوان است نه انسان و آزادى بيان براى انسان توأم با انسانيت و نعمت عقل و درك حسن و قبح است.

درباره قسم دوم بايد گفت: علماى شيعه شريعت اسلامى را كه متمثل در كتاب و سنت است، به صورت بسيار ژرف، گسترده و پيشرفته مورد مطالعه و بررسى قرار ميدهند و هدف از اين بررسى ايجاد قواعد عمومى است كه ماهيت اسلامى دارد. آنان در پرتو اين قواعد عمومى به حل مشكلاتى مى پردازند كه در هر عصرى رخ مى دهد؛ زيرا زندگى عمومى با بروز چالش ها و مسائل نوين همواره در حال تغيير و تكامل است و بايد در قبال آنها از سوى شريعت راه حل هاى مناسب ارايه شود. از اين رو، هيچ مشكلى در هيچ عصرى از ديد اسلام وجود ندارد؛ زيرا اين قواعد عمومى در حل همه مسائل نوپيدا و چالش هاى جديد در هر عصرى مورد استفاده قرار مى گيرد و همين است معناى اين كه اسلام دين جاويدانه است و در هر عصر و زمانى و تا روز قيامت قابل تطبيق مى‌باشد.

نكته دوم: اسلام دين دانش، عدالت و برابرى‌

نقش اسلام در دنياى امروز يك نقش متمدنانه بوده و از ارزشهاى اخلاقى و انسانى نمايندگى مى كند. علت آن هم اين است كه دين‌