مسائل طبى از نگاه فقه اسلامى - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ١٤١ - نكته اول اسلام دين جهانى جاويدانه

بعد دوم جنبه عملى و سلوك خارجى انسان است كه باز هم بر دو قسم است:

قسم اول، عبادات و محرمات در اسلام است. قسم دوم، اعمال اجتهادى و مطالعه آن در محور شريعت آسمانى است؛ شريعتى كه متمثل در كتاب و سنت است. درباره قسم اول بايد گفت كه نقش عبادات در اسلام يك نقش فوق العاده مهم و اساسى در تربيت انسان و تهذيب و اعتدال در رفتار او است؛ زيرا عبادات يك نظام ثابت، دايمى و ابدى است كه تحت تأثير زندگى عمومى قرار نمى گيرد و با تحولات دايمى آن در هر زمان و هر قرن تغيير نمى كند. انسان همان طور كه در قرون اوليه نماز، روزه و حج را به جا ميآورد، در عصر فضا و عصر دانش و پيشرفت نيز به همان شكل نماز مى خواند و روزه مى گيرد و حاج را انجام مى دهد؛ زيرا عبادات در قرن متمدن و عصر اتم و انترنات، همان عبادات قران ابتدايى است و با دگرگونيهاى زندگى طبيعى و عمومى و تغييرات شيوه هاى آن دگرگون نمى شود. انسانى كه با نيروى هسته اى زندگى را رهبرى مى كند و در فضا سير مى كند، هم نماز مى خواند، روزه مى گيرد و حج مى كند و انسانى كه روزى تنها با زور دست و بازو كار مى كرد، نيز نماز و روزه و حاج را با همان شيوه و ترتيب انجام مى‌داد.

پس نظام عبادات نظام ثابت و ابدى است و با تغيير زمان تغيير