اين وضعيت، درباره مشروعيت اين نوع تصرفات در بدن انسان، يك غوغا و همهمه علمى و حقوقى را پديد آورد و سلسله اى از التهابات، كشمكش ها و اختلافات را ايجاد كرد بين علم مادى محض از يكسو كه در اصل، ناشى از تمدن غربى است و معيارهاى شريعت اسلامى از سوى ديگر كه در بنياد خود، ناشى از وحى الهى است و براساس آن تنها خداوند سبحان، دانا به مصالح بندگان است.

در اين رابطه تاكنون بحث ها، مجمع ها و كنفرانس‌ها برگزار شده و كتاب‌هاى زيادى تأليف گرديده و مطالعاتى انجام شده و از جانب مراكز اسلامى در مصر، عربستان سعودى، كويت، اردن و ساير كشورها، و همچنين از سوى بسيارى از علماى مذاهب اسلامى درباره مشروعيت پيوند اعضاى انسان و مسائل مربوطه، از نگاه فقهى و حقوقى، فتواهايى صادر گرديده است. اما با كمال تأسف! همه مطالعات، بحث ها و قوانين از ذكر احكام مذهب جعفرى و آرا و نظريات فقها و علماى شيعه اماميه اثناعشرى درباره اين موضوع، غفلت كرده و هيچ جستجوگرى از دور و نزديك متعرضى نشده است. بلى! برخى تنها نظريات فرقه زيديه را متعرض شده اند كه شايد آن را نماينده و ممثل فرقه شيعه پنداشته اند. اما از طرف شيعيان در اين مورد هيچ نوع نظريه، بحث و استدلالى در سطح مطالعات و بررسى‌هاى علمى ارايه نگرديده است و فقهاى شيعه تنها در برخى از مسائل اين موضوع، آراى خود را نوشته اند؛ ولى اين موضوع نياز به تفصيل بيشترى دارد و هنوز هيچ كتاب فقهى استدلالى‌