مسائل طبى از نگاه فقه اسلامى - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ١٤٥ - نكته دوم اسلام دين دانش، عدالت و برابرى
تأكيد كرده است. اسلام بر عدالت اجتماعى، برابرى بين افراد جامعه در حقوق، پاكى، امانتدارى، صداقت و كار ثمربخش تأكيد جدى دارد و تنبلى و بيكارى را نمى پذيرد و غش و فريب را تحريم كرده و بر فقرزدايى اهتمام زياد مى ورزد. روشن است كه هيچ يك از آنچه گفته شد بدون دانش جامه عمل نمى پوشد.
دوم، اين كه حكومت اسلامى به معناى صحيح آن بر اصل حاكميّت دين استوار است و نظام آن در همه عرصه هاى دولت، يك نظام اسلامى است، حكومت اسلامى حكومت حق و عدالت و حكومتى بر ضد نژادگرايى و رنگ و جنسيت است و بر برابرى همگان در حقوق بدون امتياز و تبعيض نژادى و قومى تأكيد دارد. اسلام براساس آيه شريفه «إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ[١]» با صداى بلند فرياد ميزند كه ميزان و معيار همه ارزش ها و كرامت انسانى، تقوا و پرهيزكارى است. تقوا عبارت است از استقامت و استوارى در دين، اعتدال و پاكى در رفتار، پيراستگى، اهليت، راستى، صفا و امانتدارى و ... و هر كسى كه واجد اين اوصاف باشد، واجد ارزش ها و ايدهآلهاى انسانى خواهد بود و بر ديگران برترى
خواهد داشت، اعم از اين كه سياه باشد يا سفيد، مرد باشد يا زن، عرب باشد يا عجم، آمريكايى
[١] . سوره حجرات، آيه ١٣.