مسائل طبى از نگاه فقه اسلامى - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ١٤٧ - نكته دوم اسلام دين دانش، عدالت و برابرى
است كه «مثله» در اسلام حتى در ساحه جنگ، حرام است. يعنى اگر مسلمانى دشمنش را در ميدان جنگ بكشد، حق ندارد او را مثله كند يعنى سرش را قطع كند يا چشمش را در آورد يا گوش و دستانش را قطع نمايد.
از همين جا بايد گفت كه اسلام از آنانى كه به قتل فجيع، اختطاف، انفجار موترهاى بمب گذارى شده و عمليات انتحارى براى كشتن انسان ها در خيابان ها، مساجد و حسينيه ها، به نام اسلام اقدام مى كنند، بيزار است. اين گروه، اسلام را بدنام ساخته و چهره آن را در غرب و شرق تغيير داده و وارونه نشان داده اند. مردم در شرق و غرب از اسلام چيزى نمى دانند جز اسلام القاعده، با اين كه اسلام القاعده، اسلام نيست، بلكه نقطه مقابل اسلام است. اغلب آنان فكر مى كنند كه اسلام دين خشونت، كشتار و ترور است و اسلام را به دو قسم تقسيم مى كنند: يكى اسلام بنيادگرا كه اسلام القاعده است و ديگرى اسلام معتدل و ميانهرو، اين تقسيم ناشى از بى اطلاعى آنان از اسلام است. اسلام، يك دين است و آن اسلام معتدل اسات و مسلمان بنيادگرا اصلًا ارتباطى به اسلام ندارد.
از جانب سوم اسلام به دانش پزشكى اهميت فراوانى قايل است و
آن را قرين علم اديان قرار مى دهد. لذا در روايات آمده است كه: «العلم علمان: علم الاديان وعلم الابدان»؛ يعنى علم تنها دو علم است: يكى علم دين و ديگرى علم بدن كه منظور از آن دانش پزشكى