مسائل طبى از نگاه فقه اسلامى - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٩٠ - اعمال پزشكى موجب ديه شرعى

اعمال پزشكى موجب ديه شرعى‌

سوال ٨٩:

من داكتر هستم و براى مراقبت حالت صحى يكى از اعتصاب كنندگان از غذا، در كنار او بودم. او به خاطر غذا نخوردن، فوت كرد، در حالى كه برايم ممكن بود كه به طور اجبارى و از طريق تزريق، او را وادار به تغذيه كنم و از مرگ نجاتش دهم. آيا من ضامن فوت اين شخص اعتصاب كننده از غذا هستم؟ آيا ديه بر من واجب مى شود؟

جواب:

در فرض مسأله بر شما ديه نيست؛ ولى اگر التفات و آگاهى داشته اى كه نجات حيات يك مسلمان بر هر كسى كه قادر به آن باشد، يك واجب شرعى است، در نزد خداوند متعال مسئول هستى و مورد عقاب.

سوال ٩٠:

در صورتى كه بيمارى مبتلا به يكى از امراض صعب العلاج يا غير قابل بهبود و همراه با دردهاى مداوم باشد و داكتر به منظور شفقت به او، به حياتش پايان دهد، حكمش چيست؟ در حالات ذيل آيا بر داكتر تنها ديه است يا قصاص:

- در صورتى كه خود بيمار از داكتر نخواسته باشد كه به زندگيش پايان‌

دهد؟