مسائل طبى از نگاه فقه اسلامى - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٦٢ - خطا در تشخيص مرض

اكتشافات لازم و هر آنچه در درمان لازم است، استفاده كند.

سوال ٤٩:

اگر داكتر از آزمايشهاى شعاعى و تستهاى لابراتوارى (آزمايشهاى خون، انساج و غيره) و از همه ابزارهاى طبى اساسى كمك بگيرد و در تشخيص بيمارى به آنها اعتماد كند، ولى اين آزمايش ها در اصل اشتباه بوده و داكتر نمى دانسته است؛ اما او با اعتماد به آن آزمايش ها، دواهايى را از طريق رگ به بيمار تزريق نموده كه موجب مرگ او شده است. سوال اين است كه آيا داكتر در اين حالت ضامن است؟ آيا بر او ديه واجب است؟

جواب:

بلى! در فرض مسأله، ديه بر داكتر لازم است و قتل در اين مورد قتل خطايى است.

سوال ٥٠:

اگر داكتر با اعتماد به تست هاى آزمايشگاهى و شعاعى اشتباه كه به اشتباه بودن آن علم ندارد، نسخه دواى تزريقى را براى بيمارى تجويز و پرستار آن را تزريق كند و در اثر آن، بيمار فوت كند، آيا داكتر ضامن است و بايد ديه بدهد يا اين كه تنها پرستار ضامن بوده و بايد ديه بدهد و يا هر دو؟

جواب:

بعيد نيست كه ديه بر داكتر باشد؛ زيرا او آمر پرستار است و پرستار