مسائل طبى از نگاه فقه اسلامى - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٦١ - خطا در تشخيص مرض

استفاده از دواى (ص) توصيه كرده اند. سوال اين است كه آيا اين داكتر ضامن بيمارى است كه در اثر استفاده از دواى (ص) فوت كرده است؟ آيا ديه بر او واجب است؟

جواب:

بلى! در فرض مسأله، بر داكتر ديه لازم است.

سوال ٤٨:

آيا از نگاه شرعى بر داكتر واجب است كه ملتزم به شيوه درمانى باشد كه به عنوان نتيجه جستجوها و مطالعات عميق و طولانى، در كتابهاى طبى مورد اعتماد كه از سوى نهادهاى طبى جهانى تأليف شده، بيان گرديده است يا اين كه براى او جايز است كه برخلاف كتاب هاى طبى در درمان، به اجتهاد خود عمل كند؛ بدين دليل كه يا به آن كتابها قناعت ندارد، يا اين كه خود درمان ديگرى را تجربه كرده و يك يا دو بار موفق هم بوده است. البته با علم به اين كه اين شيوه او مبتنى بر بررسى ها، مطالعات و پايه هاى دقيق علمى نمى باشد و تنها اجتهاد شخصى او است كه با اين عمل خود، جان هاى مسلمانان را با خطر جدى مواجه مى‌گرداند؟

جواب:

براى داكتر جايز نيست براى درمان، به اجتهاد شخصى خود عمل كند؛ زيرا اين شيوه ممكن است بيمار را با خطر مرگ مواجه گرداند. هر دكترى مكلف است كه در درمان بيماران از همه آزمايش‌ها و