مسائل طبى از نگاه فقه اسلامى - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ١٤٤ - نكته دوم اسلام دين دانش، عدالت و برابرى

اسلام تنها دينى است كه طلب و جستجوى دانش را بر هر مرد و زن واجب كرده است. بر اين اساسى، كه دانش نقاشى مهم و اساسى در بيدارى و آگاهى انسان ها، تحقق عدالت اجتماعى، همبستگى و تأمين اجتماعى، برابرى در حقوق و ثبات و امنيت كشور و همچنين نقش زيادى در رشد و تكامل جامعه از نگاه اقتصادى، اجتماعى، سياسى، اخلاقى، صاحى، تخنيكى و ... دارد.

روشن است كه تحول و تكامل يك كشور نياز دارد به ايجاد دانشگاه هاى پيشرفته، انستيتوت هاى تخصصى، دانشكده ها، فراهم كردن فرصت براى انديشمندان، مبتكران و روشنفكران با اعطاى آزادى براى آنان در رسيدن به تخنيكهاى پيشرفته با هر وسيله ممكن و اعزام عده اى از آنان به خارج كشور و تهيه وسايل و اسباب لازم در دوره تحصيل آنان براى رسيدن به درجات عالى در طب، اقتصاد، مهندسى و ساير مهارت ها و فنون پيشرفته و سپس بازگشت آنان براى خدمت به وطن.

اينكه حكومت هاى اسلامى نسبت به اين علوم و فنون عالى و توسعه و پيشرفت، عقب مانده است؛ سبب و علت آن اسلام نيست. به دو دليل:

اول، اين كه در آغاز بحث گفته شد كه اسلام دينى است كه علم را در مجموع بر انسان فرضى دانسته و بر خارج شدن جامعه از نادانى به دانايى و از تاريكى به نور و از عقب ماندگى به توسعه و

تكامل‌