قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٦ - موضوع چهارم
اين خلاصه دو ماده بود كه عرض كردم ولى نمىشود كه انسان دو ماده را ببيند و بقيه ماده هاى قانون را نگاه نكند. عقلا چنين كارى مردود است. انسان بايد همه ماده هاى قانون را بخواند و بعد قضاوت كند.
يكعده از خبرنگاران كه آن را ترجمه كردند، به نظر من همه بيسواد هستند. غالب خبرنگاران و مترجمانى كه نزد من مىآيند، نمىتوانند درست ترجمه كنند. مثلا من مىگويم شكر، آنها مىگويند نمك. اشتباه ترجمه مىكنند. خبرنگاران اشتباه و بر عكس گزارش دادند تا اينكه فرياد غربىها را در آوردند. كسى نبود كه اين قانون را درست بخواند و منطقى بر آن ايراد نمايد.
اين موضوع را من ديشب از طريق تلويزيون تمدن هم گفتم كه؛ نه تنها خارجىها اين قانون را نخواندهاند بلكه داخلىهاى ما نيز آن را نخواندهاند. غرب زده هاى ما از روى نادانى، داد و فريادشان بلند شده (چونكه غربىها گفته اند) و الا از متن قانون چيزى نمىدانند.
اينها بخاطر غربىها فرياد مىزنند. يكعده ديگر، مزدور هستند. پول مىگيرند و بخاطر پول گلوى خود را پاره مىكنند. عدهاى هم غرور و نادانى، تمام وجودشان را فرا گرفته است و چيزهاى مزخرفى را مىنويسند. و جمعى از منافقان عقدهاى، دشمن دين اسلام هستند و به هر دروغى كه باشد، در پى گمراهى مردم از دين شان مىباشند.