قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٥ - موضوع چهارم

اين چهار موضوع بنظر من ضرورى بود كه خدمت شما بايد عرض مى‌كردم. اينها مقدمه قضيه بود. حالا مى‌خواهم دو ماده از قانون احوال شخصيه شيعه را ذكر كنم و وجه آنها را براى شما بطور درست بيان كنم سپس اگر خبرنگاران محترم سوالاتى داشتند، به آنها نيز پاسخ ميدهم. ولى تا آن موقع از شما مى‌خواهم كه به اين دو ماده مصوبه خوب دقت كنيد.

ماده اول‌

در اين قانون آمده است كه زن بدون اجازه شوهر خود، نمى‌تواند از خانه خارج شود بلكه بايد از شوهر خود اذن بگيرد.

البته در مصوبات، اين جمله را به نحوى تغيير داده‌اند كه مورد قبول ما نيست و بايد گفت كه اين تغيير بوجود آمده، مخالف فقه شيعه است. ما فتاوى مشهور علماى شيعه را صحبت مى‌كنيم و فتواى مشهور علماى شيعه همين است كه «زن بدون اجازه شوهر خود، نمى‌تواند از خانه خارج شود.» در فقه حنفى نيز چنين است و بطور كل در فقه اسلامى همين طور است‌

ماده دوم‌

در موقع استمتاعات جنسى، اگر مرد از زن خود تقاضاى آميزش جنسى نمايد، زن نبايد ممانعت كند و بر زن واجب شرعى است كه خواهش شوهرش را قبول كند.