قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٢ - موضوع چهارم
خوابيدن مرد در كنار زنش از هر چهار شب، يك شب، به اين معنا نيست كه آميزش جنسى داشته باشد بلكه براى اين است كه زن همانند زنان بدون شوهر نباشد كه هميشه در اطاق خواب خود، تنها بخوابد. هم خوابى براى مرد «تكليف» است ولى براى زن «حق» است. اين يك امتياز براى زن است كه دين مقدس اسلام براى آنها در نظر گرفته است. بعضى افراد به اصطلاح روشنفكر، چه از خارج و چه از داخل كشور، كوركورانه و بدون تحقيق داد و فرياد مىكنند كه در قانون احوال شخصيه نوشته شده كه در هر چهار شب بايد مرد با زن خود آميزش جنسى داشته باشد. اينها چشم و عقل شان هر دو كور است. اسلام چه مىگويد؟ مىفرمايد: مرد بايد از چهار شب، يك شب را در پهلوى زنش بخوابد، نه اينكه آميزش جنسى انجام دهد. موضوع خوابيدن است نه آميزش جنسى. اينها كوركورانه مثل انسانهاى بيسواد، بلكه بدتر از بيسوادان، ايراد مىگيرند. (كه نشانهى بى عقلى آنان است). به هرحال در چند جاى قانون احوال شخصيه شيعه بنام «متعارف» قيد شده است. متعارف يعنى بطور معمول. مسئله را به عرف موكول مىكند و طبق معمول و معروف، مرد حق تقاضاى استمتاع جنسى را دارد.
اگر بطور استثنايى مردى پيدا شود كه غير متعارف هرشب از زن خود طلب استمتاع جنسى كند، در اين مورد قيد خورده است. در بند