١٣) از مجموع سهم اعمام، يك ششم به اعمام مادرى، در صورت انفراد و يك سوم در صورت تعدد به تساوى ذكور با اثاث و باقى سهم اعمام ابوينى يا پدرى به تساوى ذكور با اثاث داده مى‌شود.

١٤) از مجموع سهم اعمام و اخوال پدرى و ابوين پدر متوفى و اولاد آن‌ها، يك سوم، سهم اخوال و اولاد آن‌ها است.

١٥) از مجموع سهم اخوال پدر و ابوين پدر متوفى، يك ششم، در صورت انفراد و يك سوم در صورت اجتماع طور مساويانه به اخوال مادرى و باقى طور مساويانه به اخوال ابوينى داده مى‌شود.

وارثان سببى‌

ماده دو صد و يازدهم:

١) زوجين، مطابق احكام اين قانون به مقتضاى سبب با تمامى طبقات و درجات هر طبقه از يكديگر در عقد نكاح دايم، ارث مى‌برند.

٢) هر يك از زوجين در ايام عده طلاق رجعى از يكديگر ارث مى‌برند.

٣) هرگاه عقد نكاح دايم در حال مريضى زوج انشاء شود و همان مرض عامل مرگ او گردد و يا زوجه در همان زمان فوت نمايد و دخول صورت نگرفته باشد، ميان آن‌ها توارث موجود نمى‌گردد و زن، مهر هم ندارد. و اگر دخول صورت گرفته باشد، زن از شوهر متوفاى خود ارث مى‌برد و مستحق مهر نيز مى‌باشد.

٤) هرگاه زوج مريض، زوجه خود را طلاق دهد و خود بر اثر دوام همان مرض فوت نمايد، در صورتى كه مرگ زوج قبل از انقضاى يكسال از تاريخ طلاق باشد و زوجه ازدواج مجدد نكرده باشد، زوجه از او ارث مى‌برد، چه طلاق رجعى باشد يا باين. در صورتى كه مرگ زوج يك دقيقه بعد از اتمام يك سال باشد، زوجه ارث نمى‌برد. ولى اگر طلاق به تقاضاى زن صورت گرفته و خلع و يا مبارات بوده و يا زوجه به عقد نكاح ديگرى درآيد، در مقدار ميراث بين زوجه و ورثه مصالحه صورت مى‌گيرد.

٥) هرگاه زوج مريض، زوجه خود را طلاق دهد و زوجه در عده رجعيه فوت نمايد، زوج از زوجه ارث مى‌برد و در غير عده رجعيه از زوجه ارث نمى‌برد.

٦) زوج از زوجه بى فرزند، نصف تركه او را به ارث مى‌برد و زوجه از زوج بى فرزند چهار يك تركه او را به ارث مى‌برد، ولى اگر هيچ وارثى به جز امام وجود نداشته باشد، زوج نصف تركه را بفرض و نصف ديگر را به رد، به ارث مى‌برد و زوجه ربع تركه منقول را از زوج به ارث مى‌برد و بقيه به امام مى‌رسد كه در زمان ما به اجازه مجتهد جامع الشرايط به مصرف مى‌رسد.