قانون احوال شخصيه شيعه - مقدمه از محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٢ - سهم الارث طبقه اول

ارث به فرض و به قرابت‌

ماده دو صد و پنجم:

اشخاصى كه گاه به قرابت و زمانى به فرض ارث مى‌برند، عبارت‌اند از:

١- پدر متوفى، اگر متوفى اولادى نداشته باشد به قرابت، در غير آن به فرض يك ششم ارث مى‌برد.

٢- دختر متوفى، اگر وارث منحصر در او باشد، يك دوم را به فرض و اگر همراه او فرزند ذكور باشد، به قرابت ارث مى‌برد.

٣- دو يا چند دختر، اگر وارث منحصر در آن‌ها باشد، دو سوم را به فرض و اگر همراه آنان فرزند ذكور باشد، به قرابت ارث مى‌برند.

٤- يك خواهر ابوينى يا پدر تنها، اگر وارث منحصر در او باشد، يك دوم را به فرض مى‌برد و اگر با برادر ابوينى يا پدرى تنها باشد، به قرابت ارث مى‌برد.

٥- دو يا چند خواهر ابوينى يا پدرى تنها، اگر وارث منحصر در آن‌ها باشد، دو سوم را به فرض و اگر همراه آن‌ها برادر يا برادران ابوينى يا پدرى باشد، به قرابت ارث مى‌برند.

٦- خواهران و برادران مادرى با نبود پدر كلان يك سوم را به فرض مى‌برند، يا وجود پدر كلان به قرابت، تركه حق‌شان مساويانه تقسيم مى‌شود.

ارث قرابتى‌

ماده دو صد و ششم:

خويشاوندان كه هميشه به قرابت ارث مى‌برند عبارتند از:

١- در طبقه اول، فرزندان ذكور.

٢- در طبقه دوم، پدر كلان و مادر كلان پدرى، هرچند بالا روند و برادران ابوينى و پدر و اولاد آن‌ها هر چه پايين روند.

٣- در طبقه سوم، اعمام (عمو و عمه) ابوينى و پدرى و مادرى اولاد آن‌ها هر چند پايين روند.

سهم الارث طبقه اول‌

ماده دو صد و هفتم:

١) والدين و اولاد متوفى از طبقه اول، درجه اول است و اولاد اولاد درجه دوم و همين‌طور هر نسل نزولى، يك درجه محسوب مى‌شود.

٢) هرگاه ورثه متوفى از طبقه اول منحصر در پدر و مادر باشند، مادر يك سوم را به فرض و در صورت وجود حاجب، يك ششم را مى‌برد و باقى را پدر به قرابت مى‌برد.

٣) هرگاه ورثه متوفى از طبقه اول منحصر در پدر يا مادر باشد، تمام تركه را به قرابت مى‌برد و مادر يك سوم و در صورت وجود حاجب، يك ششم را به فرض و باقى را به رد مى‌برد.