قانون احوال شخصيه شيعه - مقدمه از محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٦ - تعهد ازدواج
٢- قرابت نسبى غير مستقيم: عبارت از رابطه خونى ميان حداقل دو نفر است كه به يك اصل مشترك منتهى مىشوند (مانند قرابت دو برادر).
قرابت رضاعى
ماده شصت و نهم:
قرابت رضاعى عبارت از رابطه خويشاوندى حاصل از شير خوردن يك طفل از مادر ديگرى و يا شير خوردن حداقل دو طفل از يك مادر با رعايت شرايط مندرج در اين قانون مىباشد.
قرابت سببى
ماده هفتادم:
قرابت سببى عبارت از رابطه خويشاوندى حاصل از عقد نكاح ميان زوجين و اقرباى هر يك با اقرباى ديگر آنها مىباشد.
محاسبه درجه قرابت نسبى
ماده هفتاد و يكم:
محاسبه درجات قرابت نسبى حسب ذيل صورت مىگيرد:
١- قرابت نسبى مستقيم، از فرع به اصل، هر نسل يك درجه محسوب مىگردد و خود اصل در اين محاسبه شامل نمىباشد.
محاسبه درجه قرابت رضاعى
ماده هفتاد و دوم:
قرابت رضاعى مانند قرابت نسبى به شكل مستقيم و غير مستقيم بوده و درجهبندى آن مانند قرابت نسبى مىباشد.
محاسبه درجه قرابت سببى
ماده هفتاد و سوم:
در محاسبه درجه قرابت سببى، اقارب هر يك از زوجين در مورد زوج ديگر به عين قرابت و درجه شناخته مىشود.
فصل دوم: خواستگارى و نامزدى
خواستگارى
ماده هفتاد و چهارم:
١) خواستگارى عبارت از تقاضاى ازدواج مرد از زن است كه با رعايت شرايط ذيل صورت مىگيرد:
١- زن عارى از موانع نكاح و عده باشد.
٢- زن و مرد يا شخصى كه از طرف مرد خواستگارى و يا از طرف زن قبول مىكند، اهليت داشته باشند.
٣- از زنى خواستگارى شود كه نامزد شخص ديگرى نباشد، ولى اگر اقدام كند و نكاح صورت گيرد، عقيد صحيح است.
٢) خواستگارى از زنى كه در عده رجعه است، جواز ندارد و از زنى كه معتده به عده باين باشد، به كنايه (نه صراحت) مانعى ندارد.
نامزدى
ماده هفتاد و پنجم:
نامزدى يا وعده به ازدواج، قرار داد جايز است كه به موجب آن زن و مردى توافق مىكنند تا با هم ازدواج نمايند.
تعهد ازدواج
ماده هفتاد و ششم