قانون احوال شخصيه شيعه - مقدمه از محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٠ - سه طلاق و نه طلاق

شوهر دار بودن يا معتده بودن زن‌

ماده هشتاد و هفتم:

١) عقد نكاح با زن شوهر دار يا معتده، يا داشتن علم به حكم و موضوع باطل است و در غير وطى به شبهه موجب حرمت مؤيد ميان طفين عقد مى‌گردد.

٢) عقد نكاح در حالت احرام زوجين يا يكى از آن‌ها، با جهل به حكم يا موضوع باطل و با دخول به زوجه موجب حرمت مؤيد براى طرفين عقد مى‌گردد.

٣) هر گاه ثابت شود كه احرام باطل بوده، عقد نكاح صحيح مى‌باشد.

لعان و قذف‌

ماده هشتاد و نهم:

انحلال نكاح به سبب لعان مطابق شرايط پيش‌بينى شده در اين قانون موجب حرمت مؤيد بين زوجين مى‌گردد.

زنا وطى به شبه‌

ماده نودم:

١) عمل زنا: وطى شخص بالغ، عاقل و مختار با داشتن علم به حرمت و عدم رابطه زوجيت و يا در حال بى‌اختيارى ناشى از اختيار، (مانند مستى) است كه به طور عمد انجام شده باشد.

٢) وطى به شبهه: وطى شخص بالغ و عاقل با غير از زوجه خود كه با جهل به حرمت و يا جهل به عدم رابطه زوجيت يا نداشتن قوه تميز انجام شده باشد.

٣) زنا با زن شوهر دار و معتده رجعيه، موجب حرمت ابدى ميان زانى و زانيه مى‌گردد، ولى در وطى به شبهه و همچنين در عده به اين وعده وفات و فسخ، موجب حرمت ابدى نمى‌گردد.

٤) ازدواج پدر زانى با زانيه و ازدواج زانى با اصول و فروع زانيه و موطوء به شبهه، ممنوع است، ولى اگر زانيه عمه يا خاله باشد، عقد نكاح با دختران عمه و يا خاله جايز نيست.

٥) عقد نكاح سابق از اثر زناى لاحق منحل نمى‌گردد.

سه طلاق و نه طلاق‌

ماده نود و يكم: