قانون احوال شخصيه شيعه - مقدمه از محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٠ - موانع حضانت

ماده يكصد و هفتاد و هشتم:

١) حضانت، نگهدارى، تعليم و تربيه اسلامى و نظافت و تداوى اطفال مى‌باشد.

٢) حضانت اطفال، حق و مكلفيت والدين بوده، هر نوع قرار داد مغاير يا به منظور اسقاط آن، باطل مى‌باشد.

٣) مادر نسبت به پدر در حضانت دختران تا نه سالگى در پسران تا هفت‌سالگى داراى حق تقدم مى‌باشد، بعد از سپرى شدن مدت متذكره، حضانت پسر و دختر به پدر تعلق مى‌گيرد، مگر اين كه محكمه بنابر مصالح طفل خلاف آن‌را مصلحت تشخيص دهد.

٤) مادر مى‌تواند مصارف حضانت را از پدر طفل مطالبه نمايد، مگر اين كه طفل داراى مال باشد.

٥) هرگاه پدر فوت نمايد يا فاقد صلاحيت حضانت باشد، مادر مستحق‌تر است و در صورتى كه مادر فوت نمايد و يا فاقد صلاحيت حضانت باشد، پدر مستحق‌تر است.

٦) تأديب طفل از طرف والدين و اولياى قانونى او مجاز است. ولى به كار بردن هر نوع تنبيه بدنى به قصد تحقير يا اين كه موجب ديه گردد، ممنوع است.

٧) حضانت اطفال، در صورت عدم اهليت يا فقدان والدين به جد پدرى تعلق مى‌گيرد و يا فقدان جد پدرى يا عدم اهليت او، حضانت يا وصى منصوب از طرف آن‌ها مربوط مى‌گردد و در فرض اختلاف در اهليت، محكمه حكم مى‌كند.

٨) در صورتى كه ولى يا وصى غايب باشد و يا از حضانت اطفال استنكاف ورزد و يا داراى اهليت حضانت نباشد، محكمه براى طفل قيم تعيين مى‌نمايد.

٩) شخصى كه حضانت طفل را عهده‌دار گرديده، نمى‌تواند از ملاقات طفل با والدين يا اقارب او ممانعت نمايد، يا بدون اذن پدر يا والدين، طفل را به خارج از كشور يا مسافرت طولانى با خود ببرد. در اين صورت دفعات ملاقات در خلال هفته و ميعاد سفر مطابق عرف تعيين مى‌شود و در صورت اختلاف از طرف محكمه تعيين مى‌گردد.

١٠) شيردادن طفل مكلفيت مادر مى‌باشد مگر اين كه براى او ضرر داشته باشد. مادر مى‌تواند از پدر طفل و در صورت ناتوانى يا فقدان او از جد پدرى طفل اجرت مطالبه نمايد.

١١) هرگاه طفل، ولى قهرى نداشته، يا ولى قهرى از پرداخت اجرت شيردادن امتناع ورزد يا امكان الزام او ممكن نباشد، مادر مكلف است طفل را نيز شرعاً شير بدهد.

موانع حضانت‌

ماده يكصد و هفتاد و نهم:

١) موانع حضانت طفل عبارت‌اند از:

١- جنون حاضن.

٢- كفر يا ارتداد حاضن در صورت محكوم بودن طفل به اسلام.