قانون احوال شخصيه شيعه - مقدمه از محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٦ - عدم تعيين مهر در ضمن عقد

مطالبه است، ولى اگر مهر، حيوان حامل يا درخت با ميوه باشد، نصف نماء منفصل نيز به زوج تعلق مى‌گيرد.

حالات افزايش و تنزل مهر

ماده يكصد و هشتم:

هر گاه در فاصله بين عقد و طلاق قبل از دخول، ارزش مهر المسمى به اثر عمل زوجه افزايش يافته باشد. افزايش مذكور متعلق به او است، ولى اگر براثر نرخ بازار افزايش يا تنزل پيدا كند، مربوط به زوج است.

ابرا ذمه زوج از مهر

ماده يكصد و نهم:

هر گاه زوجه غير مدخوله، ذمه زوج را از بابت مهر، برى كند، يا مهر را به او هبه نمايد، زوج در صورت وقوع طلاق، حق مطالبه نصف مهر را دارد.

حالات استحقاق مهر

ماده يكصد و دهم:

١) هرگاه عقد نكاح به هر سبب بعد از دخول فسخ شود، زوجه مستحق كل مهر المسمى مى‌گردد.

٢) هر گاه عقد نكاح به هر سببى، قبل از دخول، فسخ گردد، زوجه مستحق مهر نمى‌باشد، مگر اين كه فسخ به سبب عنن يا ارتداد مرد باشد، در اين صورت زوجه مستحق مهر المسمى است.

٣) هر گاه زوجه، زوج را در عقد نكاح فريب داده باشد و نكاح به واسطه عيوب زوجه بعد از دخول فسخ شود، زوجه مستحق مهر نمى‌باشد، ولى اگر زوج از طرف شخص ثالث فريب داده شده باشد. در اين صورت زوجه مستحق مهر بوده و زوج مى‌تواند از شخص ثالث خساره‌زا مطالبه نمايد.

٤) هر گاه نكاح به سبب مرگ يكى از زوجين قبل از دخول، انحلال يافته باشد، زوجه مستحق نصف مهر المسمى مى‌باشد، ولى اگر در عقد، مهر ذكر نشده باشد، زن مستحق آن نيست.

٥) هر گاه عقد نكاح در حالت مرض زوج واقعى شده باشد، در صورت فوت يكى از زوجين قبل از دخول، زوجه مستحق مهر نمى‌گردد.

٦) در صورت بطلان عقد نكاح به سبب وجود موانع نكاح قبل از دخول، زوجه مستحق مهر نبوده، ولى بعد از دخول مستحق مهر المثل مى‌باشد، ولى اگر زن عالم به بطلان عقد باشد، مستحق مهر نمى‌شود.

عدم تعيين مهر در ضمن عقد

ماده يكصد و يازدهم:

١) عقد نكاح با عدم تعيين مهر صحيح بوده و زوجين مى‌توانند آن‌را قبل از دخول با تراضى تعيين نمايند و بعد از دخول زوجه مستحق مهر المثل مى‌باشد.