٤) هرگاه ورثه متوفى از طبقه اول والدين با يكى از زوجين باشند، زوج يك دوم و زوجه يك چهارم و مادر در فرض عدم حاجب، يك سوم و يا وجود حاجب، يك سوم و يا وجود حاجب، يك ششم و باقى را پدر به قرابت مى‌برد.

٥) هرگاه ورثه متوفى از طبقه اول منحصر در اولاد باشد، اگر يك يا چند پسر باشد، تركه را به تنهايى و يا مجموعاً مساويانه به قرابت مى‌برند.

٦) هرگاه ورثه متوفى از طبقه اول منحصر در اولاد، يك دختر باشد، يك دوم تركه را به فرض و باقى را به رد مى‌برد.

٧) هرگاه ورثه متوفى از طبقه اول منحصر در اولاد، دو يا چند دختر باشد، دو سوم را به فرض مساويانه، و باقى را به قرابت به تساوى مى‌برند.

٨) هرگاه ورثه متوفى از طبقه اول منحصر در اولاد، اولاد ذكور و اناث باشند، تمام تركه به قرابت به اساس قاعده للذكر مثل حظ الانثيين به آن‌ها مى‌رسد.

٩) هرگاه ورثه متوفى از طبقه اول منحصر در اولاد، اولاد اولاد و هر چند پايين رود، باشند، هر نسل سهم كسى را مى‌برند كه به واسطه او به متوفى مى‌رسد و اگر پسر و دختر باشند، به قاعده للذكر مثل حظ الانثيين ميان آن‌ها تقسيم مى‌شود و هر نسل مقدم، نسل موخر را از ارث محروم مى‌نمايد.

١٠) هرگاه ورثه متوفى از طبقه اول، پدر يا مادر با يك دختر باشد يك ششم به پدر يا مادر مى‌رسد و يك دوم به فرض را دختر مى‌برد و بقيه را به اندازه يك چهارم، پدر يا مادر با نبود حاجب و سه چهارم به دختر رد مى‌شود.

١١) هرگاه ورثه متوفى از طبقه پدر و مادر با يك دختر باشند، دو ششم تركه به والدين مساويانه مى‌رسد و يك دوم به فرض به دختر و باقى تركه يك پنجم به پدر و يك پنجم به مادر يا نبود حاجب و سه پنجم به دختر مى‌رسد.

١٢) هرگاه ورثه متوفى از طبقه اول پدر و مادر با چند دختر باشند، دو ششم تركه به والدين مساويانه مى‌رسد و دو سوم آن به فرض به دخترها داده مى‌شود.

١٣) هر گاه ورثه متوفى از طبقه اول پدر و مادر يا يكى از آن‌ها با يك پسر يا بيشتر از يك پسر يا حداقل يك پسر و يك دختر باشد، هر يك از والدين يك ششم از تركه را مى‌برد و باقى به قاعده للذكر مثل حظ الانثيين ميان اولاد متوفى تقسيم مى‌گردد.

١٤) هرگاه ورثه متوفى از طبقه اول والدين، اولاد و زوج يا زوجه باشد، زوج يك چهارم را به فرض يا زوجه يك هشتم را به فرض مى‌برد، هر يك از والدين يك ششم را به فرض مى‌برد و يك دوم را دختر در صورتى كه يكى باشد و دو سوم را در صورتى كه متعدد باشند و اگر دختر و پسر با هم باشند، باقيمانده به قاعده للذكر مثل حظ الانثيين ميان آن‌ها تقسيم مى‌گردد.

سهم الارث بيشتر از تركه‌

ماده دو صد و هشتم: