قانون احوال شخصيه شيعه - مقدمه از محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٠ - شروط ضمن عقد

تكاليف مشترك زوجين‌

ماده يكصد و بيست و دوم:

١) زوجين مكلف به انجام وجايب شرعى و قانونى زوجيت و حسن معاشرت با يكديگر و والدين و اقارب هم ديگر مى‌باشند.

٢) زوجين مكلف‌اند در تحكيم اساس خانواده و تربيت اولاد با يكديگر معاونت و همكارى نمايند.

٣) زوجين مكلف‌اند از اعمالى كه موجب تنفر و انزجار همديگر مى‌شود، اجتناب نمايند.

٤) زوجه مكلف به اداره و انجام آن قسمت از كارهاى داخل منزل مى‌باشد كه زوج بر او در حين عقد شرط گذاشته باشد. در غير آن كارخانه بر زن واجب نيست.

حقوق متقابل زوجين‌

ماده يكصد و بيست و سوم:

١) سرپرستى خانواده حق زوج مى‌باشد، مگر اين كه به سبب قصور فكرى زوج، به موجب حكم محكمه، اين حق به زوجه واگذار گردد.

٢) خروج زوجه از منزل به منظور مقاصد مشروع و متعارف مجاز است. زوج و زوجه مى‌توانند يكديگر را از اعمال منافى شرع و قانون منع نمايند و در صورت اختلاف محكمه حكم مى‌كند.

٣) هر گاه زوجه شاغل باشد، اجرت كارش متعلق به خود اوست.

٤) زوجه مالك دارايى خود است و مى‌تواند بدون اذن زوج هر نوع تصرف در آن نمايد.

شروط ضمن عقد

ماده يكصد و بيست و چهارم‌

١) شرط ضمن عقد، تعهدى تبعى در ضمن عقد اصلى است.

٢) هر گاه شرط ضمن عقد نامقدور، بى‌فايده يا خلاف شرع و قانون باشد، شرط باطل و عقد نكاح صحيح است، مگر در شرط نفى مطلق مهر، كه نكاح با آن باطل مى‌شود.

٣) شرطى كه خلاف مقتضاى ذات عقد نكاح باشد، باطل و مبطل عقد است. شرط زمانى كه مخالف مقتضاى ذات عقد پنداشته مى‌شود كه ذات يا اثر آن را نفى كند. به طورى كه رعايت مفاد شرط، ماهيت عقد را تغيير دهد. مانند شرط عدم برقرارى مطلق رابطه زوجيت.

٤) زوجه مى‌تواند رعايت موارد ذيل را بر زوج شرط نمايد:

١- عدم نقد نكاح با زن ديگر به طور دايم يا متعه.

٢- اعطاى اختيار مسكن به زوجه.

٣- اعطاى وكالت طلاق براى زوجه به صورت مطلق يا در موارد ذيل:

- عدم پرداخت نفقه به نحوى كه زوجه دچار عسر و حرج گردد.

- محكوميت زوج به حبس طويل.