١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٧١ - ابومخنف و بررسی اسنادی و محتوایی اثر او «مقتلالحسین

بن زیاد به امام حسین[١] و شرح آرایش سیاسی کوفیان در برابر امام حسین _ علیه السلام _ را روایت کرده است.[٢]

٤. نمر (نمیر) بن وعله،[٣] نام او در فهرست مجاهیل است.[٤]

٥. نضر بن صالح بن حبیب بن زهیر عبسی،[٥] تنها ابو مخنف از او روایت کرده و رجالیان او را مجهول خوانده‌اند.[٦] در فواصل اثر، از ابو زهیر عبسی با عنوان نضر بن صالح یاد شده است که با توجه به قراین، یکی بودن شخصیت آنها آشکار می‌شود.[٧]

٦. ابو جناب یحیی بن ابی حِیّه وداعی کلبی(م١٥٠ق)[٨] که از سه طریق ذیل
نقل می‌کند:

الف) به طور مرسل، اخبار سرکوب شورش مسلم بن عقیل در کوفه،[٩] گزارش عبیدالله به یزید،[١٠] تهدید شدن عمر سعد توسط عبیدالله بن زیاد(همو) حضور عبدالله بن عمیر کلبی و همسر او ام وهب در روز عاشورا است.[١١] هر چند که این اسم در سلسله روایت عبدالله بن عمیر بدون لقب آمده و محققان تصریح کرده‌اند که او همسر ام وهب است.[١٢]

ب) با دو واسطه: از عدی بن حرمله، از عبدالله بن سلیم و مذری بن مشمعل، دو مرد اسدی حاضر در وقایع که مکالمه زبیر و امام _ علیه السلام _ ،[١٣] ملاقات با فرزدق،[١٤] ملاقات با دو مرد اسدی،[١٥] سخنان امام در شهادت مسلم[١٦] و توقف کاروان ابا عبد الله


[١]. تاریخ الطبری، ج٤، ص٣٣٩.

[٢]. همان، ج٤، ص٣٢١، ٣٣٩-٣٤٠.

[٣]. همان، ج٤، ص٢٦٤، ٢٧٢، ٣٣٣-٣٣٤، ٣٣٩- ٣٣٨.

[٤]. میزان الاعتدال، ج٤، ص٢٧٣.

[٥]. تاریخ الطبری، ج٤، ص٣١١، ٣٣٠، ٣٤٨.

[٦]. میزان الاعتدال، ج٨، ص٤٧٧.

[٧]. تاریخ الطبری، ج٣، ص٥٦٦؛ ٤، ص٣٣٠.

[٨]. همان، ج٤، ص٢٧٦-٢٧٧، ٢٨٥-٢٨٦، ٢٨٨-٢٨٩، ٢٩٠، ٢٩٩، ٣٠٠، ٣٠١، ٣٠٢، ٣١٢-٣١٣، ٣١٤، ٣٢٤-٣٢٦، ٣٢٦-٣٢٧.

[٩]. همان، ج٤، ص٢٧٦-٢٧٧.

[١٠]. همان، ج٤، ص٣١٤.

[١١]. همان، ج٤، ص٣٢٦-٣٢٧.

[١٢]. قاموس الرجال، ج١٠، ص٤٤٨.

[١٣]. تاریخ الطبری، ج٤، ص٢٨٨-٢٨٩.

[١٤]. همان، ج٤، ص٢٩٠.

[١٥]. همان، ج٤، ص٢٩٩.

[١٦]. همان، ج٤، ص٣٠٠.