برخی کتاب‌ها نیز این روایت را با تفاوت‌هایی در متن به نقل از پیامبر _ صلی الله علیه و آله _ آورده‌اند؛ همچون الأمالی الشجریة، ابوالسعادات هبة الله بن علی بن محمد الحسنی معروف به ابن الشجری (٤٥٠_ ٥٤٢) و ربیع الأبرار و نصوص الاخیار، زمخشری. روایت این کتاب چنین است:

عبد اللّه بن معقل: أتی رجل رسول اللّه _ صلی الله علیه و آله _ فقال: و اللّه! إني لأحبك في اللّه. قال: إن كنت صادقاً فيسر للفقير تجفافاً، فالفقر إلی من يحبني أسرع من السيل إلی منتهاه.[٤]

اختلاف روایت‌های حدیث

این روایت در منابع با اختلاف‌های زیر همراه است که البته در معنا چندان اثرگذار نیست:

١. فلیستعدّ: در برخی روایات «فلیعدّ»[٥] است.

٢. جلباباً أو تجفافاً: در برخی روایات «تجفافاً» و در برخی «جلباباً»[٦] است و در برخی نیز «جلباباً و تجفافاً».[٧]

٣. در الغارات، به جای «للفقر جلباباً»، «عُدَّة للبلاء» آمده است.[٨]

اقوال گفته شده در شرح حدیث

چهار تفسیر مختلف در باره این روایت وجود دارد که بر کلمه کلیدی «الفقر» تکیه

[١].‌ غریب الحدیث، ج١، ص١٦٣.

[٢].‌ دیوان کشاجم، ص٣٦.

[٣].‌ دیوان السید الحمیری، ص٢٩٠ و ٢٩١.

[٤].‌ ربیع الأبرار و نصوص الأخیار، ج‌٥، ص٧٦.

[٥].‌ النهایة، ص١٥٦؛ الغریبین، ج١، ص٣٥٣.

[٦].‌ النهایة، همان؛ الغریبین، همان؛ حدائق الحقائق، ج٢، ص٦٣٤.‌

[٧].‌ غریب الحدیث، ابن الجوزی، ج١، ص١٦٣.

[٨].‌ الغارات، ج٢، ص٥٨٨.