نیز این گونه به تدریج قوت و فزونی می‌گیرند] تا [انبوهی‌] آنها کافران را به خشم آورد. خدا به کسانی از آنها که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، آمرزش و پاداش بزرگی وعده داده است.[١]

استناد قرآن به بخشی از انجیل، حاکی از آن است برخی از آموزه‌های آن دارای
اصالت است.

در تطبیق آیه ٢٩ سوره فتح _ که مَثَل یاران پیامبر را در انجیل بیان می‌کند _ با انجیل کنونی می‌توان گفت:

در انجیل فعلی، حکایت برزگری آمده است. این داستان در سه مثل بیان شده است:

_ کشاورزی که بذر می‌پاشد و این بذرها، در سه مکان مختلف ریخته می‌شود: گذرگاه، سنگلاخ و نیز در خاکی خوب. بذر‌هایی که در خاک خوب می‌افتد، به بار می‌نشیند. مثل زمین خوب، دل کسی است که پیغام خدا را گوش می‌کند و به دیگران می‌رساند و تعداد زیادی به وی ایمان می‌آورند.[٢]

_ دشمنی که دانه‌های هرز در کنار گندم‌ها می‌پاشد و این علف‌ها در کنار گندم‌ها رشد می‌کند. کشاورز در فصل درو علف‌های هرز را درو کرده و خواهد سوزاند و گندم‌ها را انبار می‌کند.[٣]

_ مثل ملکوت خدا به دانه خردلی که کوچک‌ترین دانه‌هاست، اما رشد می‌کند و از همه دانه‌ها بزرگ‌تر می‌شود و به اندازه یک درخت می‌شود؛ به طوری که پرنده‌ها می‌آیند و در لابه لای شاخه‌هایش لانه می‌کنند.[٤]

در پایان مسیح این مثل را توضیح می‌دهد:

آن که بذر نیکو می‌کارد، پسر انسان است و مزرعه این جهان است و تخم نیکو
پیروان ملکوت و علف‌های هرز پیروان شیطان‌اند و دشمنی که آنها را کاشت، ابلیس
است و فصل درو آخر الزمان و دروکنندگان فرشتگان‌اند. پس همچنان که علف‌های
هرز را جمع کرده در آتش می‌سوزانند، همان طور در عاقبت این عالم خواهد شد
که پسر انسان ملائکه خود را فرستاده، همه لغزش دهندگان و بدکاران را جمع خواهند

[١]. سوره فتح، آیه ٢٩.

[٢]. متی، فصل ١٣، آیه ٣ - ٩ و ٢٠ - ٢٣؛ مرقس، فصل ٤، آیه ٣ - ٩ و ١٤-٢٠؛ لوقا، فصل ٨، آیه ٤ - ١٥.

[٣]. متی، فصل ١٣، آیه ٢٤ - ٣٠.

[٤]. همان، فصل ١٣، آیه ٣١ - ٣٢؛ مرقس، فصل ٤، آیه ٢٧ – ٣٣.