(٧) عبد الله بن عمر بن خطاب الزیات؛ در بارۀ عبد الله بن عمر بن خطاب زیات، اطّلاعات رجالی در دست نیست. تنها از سند صحیفه برمی‌آید که وی در سال ٢٦٥ق، صحیفه سجّادیه را برای جعفر بن محمّد حسنی روایت کرده است و خود صحیفه سجّادیه را از دایی‌اش علی بن نعمان شنیده است.[٢]

او در سال ٢٥٥ق، حدیث مفصلّی را از حارث بن محمّد تمیمی با سند متصل از عایشه نقل می‌کند که جبرییل، خبر شهادت امام حسین _ علیه السلام _ را به پیامبر
_ صلی الله علیه و آله _ داده است.[٣] سیّد بن طاووس هم به هنگام نقل دعای عصر روز جمعه[٤] روایتی را می‌آورد که در سلسلۀ سند آن عبد الله بن عمر بن خطاب، از دایی‌اش علی بن نعمان روایت کرده است.

(٨) علی بن نعمان الاعلم؛ ابو الحسن علی بن نعمان اعلمی کوفی و از راویان امام رضا _ علیه السلام _ و دارای کتاب است.[٥]او را با الفاظ ثقة، وجه، ثبت و صحیح و واضح الطریقه ستوده‌اند.[٦]

(٩) عمیر بن متوکّل؛ در بارۀ عمیر بن متوکّل و پدرش متوکل بن هارون، توثیق صریحی نرسیده است. چگونگی گزارش شیخ نجاشی و شیخ طوسی از او باعث پدید آمدن نظریه‌هایی شده است. ما در این‌جا عبارت نجاشی و شیخ طوسی را می‌آوریم و سپس تحلیل برگزیده را ارائه می‌دهیم.

نجاشی در رجال النجاشی می‌نویسد:

متوکل بن عمیر بن المتوکل روی عن یحیی بن زید دعاء الصحیفة. أخبرنا الحسین بن عبید الله عن ابن أخی طاهر، عن محمّد بن مطهر، عن أبیه، عن عمیر بن المتوکل، عن أبیه المتوکل، عن یحیی بن زید بالدعاء.[٧]

شیخ طوسی در الفهرست می‌نویسد:

[١]. الصحیفة السجادیة الجامعه، ص٦١٧، به نقل از: مرآة الزمان سبط ابن جوزی.

[٢]. الصحیفة السجّادیة، ص٣.

[٣]. کفایة الاثر فی النص علی الائمة الاثنی عشر، ص١٨٧.

[٤]. جمال الاسبوع بکمال العمل المشروع، ص٢٦٢.

[٥]. رجال النجاشی، ص٢٧٤، ش٧١٩، الفهرست (طوسی)، ص٢٨٢، ش٤١٦.

[٦]. رجال النجاشی، ص٢٧٤، ش٧١٩.

[٧]. همان، ج١، ص٤٢٦، ش١١٤٤.