بزم معرفت: مشاهیر تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٢٥ - اساتید

الا أن الرجاء واثق باللَّه أن یرحمنا. فنسأل اللَّه الهدایه والعصمه والاصابه فی القول والعمل، ونستعیذ به من الخطأ والنسیان والسهو والزلل انه قریب مجیب، ومن تمسّک بحبل توفیقه ولاذ الی کنف حمایته ولجأ الی ظلّ وقایته، فهو لما یرید یصیب".

وی در آغاز کتاب "الاربعون حدیثا" نیز به اختلاف نظر خود با استاد مزبور اشاره نموده و می نویسد: "وکان بعض من عاصرناه من فضلاء الزمان ومشایخنا رحمه اللّه علیهم والرضوان ینازع فی ذلک".[١] با توجّه به این که کتاب "الاربعون حدیثا" در دوران فتنه افغان تألیف شده، معلوم می شود که استاد مزبور، در همان ایام یا قبل از آن از دنیا رفته است.

رفع یک اشتباه:

چنانچه گفتیم، هیچ یک از اساتید علّامه خواجوئی به طور قطع مشخص نیستند؛ با این حال در برخی کتاب ها از کسانی به عنوان اساتید او یاد شده است.

از جمله استاد منوچهر صدوقی سها در "تاریخ حکماء و عرفاء" می نویسد:

به متنی از امّهات متون رجالی، وهی "الروضات" للخوانساری طاب ثراه، به ترجمت احوال حقایق اشتمال خواجوئی، وارد است که: توفّی فی حادی عشر شعبان سنه ثلاث وسبعین بعد مائه والف هجریه ودفن فی مزار تخت فولاد... قریبا من قبر الفاضل الهندی رحمه اللّه علیه وعلیه؛ وکان سلسله اجازته وقرائته ایضا منتهیه الیه. ونگفته پیداست که مراد از انتهاء سلسله اجازه و قرائت خاجویی به فاضل، همانا تتلمذ او (خواجویی) است به محضر وی (فاضل) بلاواسطه.[٢]