سنگ نوشته مزارش چنین است: "کل شی ء هالک الا وجهه. قد ارتحل من دار الفناء الی دار البقاء زبده العلماء العاملین وافقه الفقهاء الراشدین، العالم العارف الکامل الفاضل، آقای آمیرزا محمّد حسین، طاب ثراه وجعل الجنه مثواه ومأواه فی لیله الاربعاء من شهر ذی القعده الحرام سنه ١٣٠٢".

٢. آیه اللّه میرزا محمّد علی اژه ای

از علما و فقهای مسلّم اصفهان. وی در عتبات عالیات تحصیل کرده و به مقام شامخ اجتهاد نایل گردیده است. از جمله اساتید او فقیه محقّق شیخ محمّد کاشف الغطاء[١] بوده که در سال ١٢٦٨ق (سال آخر حیات مجیز) به او اجازه اجتهاد داده است. در این اجازه چنین آمده: " وبعد، فانّ جناب العالم العامل والفاضل الکامل بحر التدقیق الذی لیس له ساحل و برّ التحقیق الذی انطوی فیه المراحل مفخر الاواخر وفخر الاوائل ومستنبط المدلولات من الدلائل، محقّق الدقایق ومدقّق الحقایق ونعمه الخالق فی الخلایق، الفاضل الورع التقی النقی والکامل المهذّب الصفی، جناب المیرزا محمّد علی، کثّر اللّه امثاله وزاد فی الناس افضاله، ممّن حضر مدرستنا برهه من الزمان وبذلنا فی تفهیمه وتعلیمه الجدّ والجهد بحسب الامکان، حتی اصبح بحمداللّه تعالی من اجلّ العلماء الاعیان وافضل جهابذه هذا الزمان،

محرزا للملکه القدسیه وفائقا علی اقرانه فی حصول تلک القابلیه".

تصویر این اجازه را مرحوم آیه اللّه سیّد احمد روضاتی در مقدّمه کتاب "زواهر

[١] ١٦٧. شیخ محمّد بن علی بن شیخ جعفر کاشف الغطاء. عالم جلیل، فاضل نبیل، فقیه کامل، رئیس مطاع؛ قام بعد موت عمه الشیخ حسن فی الریاسه والتدریس والمرجعیه فی التقلید، وکان اجلّ من فی النجف من العلماء بعد عمّه، وکان من تلامذه عمّه... وقد رأیت رسالته العملیه ... ورسالته فی مناسک الحج، وهی تدلّ علی کمال فقاهته ومهارته فی الفقه. تکمله امل الآمل ج ٥ ص ٢٤. وی از شیخ قاسم نجفی صاحب کتاب کنز الاحکام مجاز بوده است. ر.ک: فهرست نسخ خطی مجلس شورای اسلامی ج ٧ ص ٥. صاحب روضات نیز از او اجازه اجتهاد دریافت نموده است.