بزم معرفت: مشاهیر تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٧٢ - نظرات و دیدگاه های محقّق خواجوئی
هذا الکلام مذکور فیه؛ وامثال هذه التاویلات من دابه وداب نظرائه وان کانت فی الحقیقه ردا للاخبار وطعنا فی الآثار. وانّی شدید العجب منهم انّهم کیف یجترئون علی تلک التکلّفات الرکیکه فی امثال هذه الاخبار الشریفه وفی کتبهم ورسائلهم من الاقوال ما لا یرضی به مسلم علی حال من الاحوال، وهی مبنیّه علی اساسهم وناشیه من لوازم کلماتهم ونتائج مقدماتهم؛ فانّهم لما دخلوا فی العلوم الفلسفیه قبل رسوخ اقدامهم فی العلوم الشرعیه، وقد طال مکثهم فیها ونشأهم بها، واشربوا فی قلوبهم اقوالهم جلّها، بل تلقوا بالقبول کلّها، ثمّ ارادوا ان یطبقوا العلوم الشرعیه علی الفلسفیه، ولا یکاد یمکن هذا حتی یلج الجمل فی سمّ الخیاط؛ جاووا بما لا یکون الا ظلما وزورا، لا یزید صاحبه الا ضلالا وغرورا. فطوبی لمن کان کما قال سیّدنا رسول اللّه صلی اللّه علیه وآله یحمل هذا العلم من کلّ خلف عدولا ینفون عنه تحریف الغالین وانتحال المبطلین وتاویل الجاهلین. واللّه الموفّق والمعین".[١]
وی اهتمامی ویژه به قرآن کریم و آموزه های وحیانی داشته و از تاویل آیات و احادیث به شدت پرهیز می نموده و گویا به همین سبب، مورد بی مهری معاصران خود قرار گرفته و دچار سختی و دلتنگی گشته است.
او در حاشیه رساله "تجسم الاعمال" خود، به هنگام ذکر حدیث تجسم قرآن کریم در روز قیامت و خطاب او به اهل قرآن که: "انا الذی اسهرت لیلک وانصبت عیشک سمعت الاذی ورجمت بالقول فیّ یعادی بسببی ویحب فیّ ویبغض" می نویسد:
"اللهم انت عالم السر واخفی، تعلم انّی قد سمعت الاذی ورجمت بالقول فیه؛ فاجعله انیسا لی فی قبری وشفیعا لی یوم القیامه".[٢]
[١] ٩٢. میراث حوزه اصفهان ج ١ ص ١٢٧
[٢] ٩٣. همان ص ١٢٥.