بزم معرفت: مشاهیر تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ١٨٩ - ٤ میرزا ابو المعالی کلباسی

وفات یافت و در صحن حرم حضرت معصومه سلام اللّه علیها مدفون گردید.

٤. میرزا ابو المعالی کلباسی

اصغر اولاد حاجی کلباسی اعلی اللّه مقامه. آخوند گزی می نویسد: "مراتب زهد و تقوی و اخلاق کامله و گوشه نشینی و کثرت اشتغال به فکر در علوم و نوشتن کتب علمیه، بیش از آن است که در این مختصر گنجد. مجلس آن مرحوم، مصداق حدیث حواریین و عیسی علیه السلام که عرض کردند: "من نجالس؟"با که مجالست کنیم؟ فرمود: "من یذکّرکم اللّه رؤیته، ویزیدکم فی العلم منطقه، ویرغّبکم فی الآخره عمله". یعنی: کسی که دیدار او، شما را به یاد خدا اندازد، و گفتار او در علم شما افزاید، و کردار او شما را راغب و مایل به آخرت نماید. حالات آن مرحوم به همین و صف ها بود. صحبت موعظه و علم دقائق اخلاق و اخلاص را ملاحظه می فرمودند. و قدری از حالات خود را در آخر "بشارات" و "رساله زیارت عاشورا" و غیرها نوشته اند. اجمال آن که: بعد از فوت حاجی، صغیر بوده و با عدم توجه تام بزرگ تران، به زحمات فوق العاده، بعد از قابلیت، مشغول تحصیل خدمت مرحوم آمیر سیّد حسن مدرس شده و امر گذران و زندگانی او هم به

سختی بوده، من حیث لا یحتسب، از جانب پادشاه، وظیفه ای از مرحوم حاجی در حقّ ایشان مقرّر گردید. و تمام سال ها، همه اوقات را به فکر و نوشتن مشغول بوده تا آن که از کثرت فکر، به خصوص در اصول، به ضعف قلب مبتلا شده که تا آخر عمر مبتلا بوده".[١]

"بشارات الاصول" در سه جلد، متجاوز از صد و بیست هزار بیت، رساله حجیّت ظنّ مطلق، سی هزار بیت، رساله مختصری در حجیّت ظنّ، شرح خطبه شقشقیه، رساله در استخاره به قرآن، رساله در کیفیّت زیارت عاشوراء و رسائل رجالیّه که اخیرا در ٤ جلد چاپ شده از آثار علمی ارزشمند او است.