بزم معرفت: مشاهیر تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٥١ - معاصران

کرده که راه حواسش از همه جا قطع می شد و هر وقت وجهی ضرور می شد دست به زیر نمد می کردیم و به قدر احتیاج پول نقدی حاضر می یافتیم و خرج می کردیم. به مرتبه ای انقطاع از دنیا داشت که مفاد: "موتوا قبل ان تموتوا" را بر عالمیان روشن کرده بود".[١]

شیخ عبد النبی قزوینی می نویسد: "کان فاضلا نبیه الشأن وعالما رفیع المکان ، سموّ فضله وعلوّ علمه ممّا أیّده البدیهه والبرهان، والتتبّع والتفحّص لکتبه یصیره کالعیان. جمع بین العلوم العقلیه والنقلیه، فمهر فیهما واکتسبهما فحذق فیهما، ومع ذلک کان منزها مقدسا خلیقا ورعا متعبدا زاهدا،

لا یشبهه فی شی ء من ذلک منه، الا أنّه فی آخر عمره ظهر منه العجیب وبرز منه الغریب... کان ذکره "اللّه اللّه" یقوله صباحا ومساء، لیلا ونهارا، لا یفتر منه ساعه. قیل: وادمانه فیه وولوعه فیه أخرج مقلتیه من عینیه وأخذهما بیدیه شاکرا راضیا. واموره العجیبه کثیره ان اردنا ان نذکرها لم تحوه کراریس... وله مؤلفات، منها شرحه علی الکتب الأربعه علی طرز عجیب وطور غریب، ومنها حواشیه علی کتاب الکفایه، ومنها رساله "الرضاع"، ومنها کتاب "النوادر" جمع فیه کلّ حدیث غریب وشرحه وتکلّم فیه، وغیر ذلک. وکان رأیه رأی الأخباریّین".[٢]

٣. میر محمّد حسین خاتون آبادی

فرزند میر محمّد صالح خاتون آبادی و نواده دختری علّامه ملّا محمّد باقر مجلسی.

وی از علمای بزرگ و صاحب نفوذ زمان خود بوده و علاوه بر مقامات علمی و اشتغال به علم و تدریس، منصب شیخ الاسلامی و امامت جمعه اصفهان را نیز عهده دار بوده است. از پدرش میرمحمّد صالح، جدّش علّامه مجلسی، آقا جمال