بزم معرفت: مشاهیر تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٥٠ - معاصران
متعبدا... فهّاما متکلما ماهرا فی العلوم العربیه والاصولین. من اهل خاتون آباد... وفی قطعه من الزمان، وذلک بسبب استیلاء الافغان واختلال الدوله الصفویه وانزواء العلماء الاعیان المشار الیهم بالبنان، انتقل والدی العلامه طاب ثراه من اصفهان الی هذه القریه، مقیما بها برهه من سوانح الزمان، واتّفق بینه وبین مولانا روحانیه ومواخاه... وحضر عند وفاته والدی قدس اللّه روحه، وغسله وصلّی علیه ودفنه؛ وهو من کراماته بل کراماتهما طاب ثراهما؛ لانّه فی غیر وقت موعود، ولا بسبب معهود، وذهب الی هذه القریه شوقا الی لقائه بعد صلاه الجمعه فی یوم کان مظنه المطر فیه؛ فمرض و مات".[١]
چنانچه قبلا ذکر شد میرزا ابراهیم قاضی خوزانی از شاگردان اوست.
٢. مولا محمّد جعفر کرباسی
زنوزی در "ریاض الجنه" می گوید: "المولا جعفر بن الطاهر الخراسانی الطوسی الکرباسی القاطن بدار العباده یزد حیا ومیتا. کان عالما فاضلا کاملا عابدا ورعا مقدسا تقیا نقیا فقیها محدثا حکیما عارفا مرتاضا صاحب الکرامات...
آن جناب اعجوبه عهد خود بوده است و معاصرین او کرامات بسیار و خوارق عادات بی شمار از او نقل می کنند. و او را از شدّت ریاضت نفس و از فرط جوع و عطش در اواخر عمر نابینایی عارض شده بود و با وجود نابینایی، مانند چشم داران می دید و ایما و اشاره مردم را درک می کرد، و از مغیبات خبر می داد، و چند روز علانیه می مرد و باز زنده می شد، و ده روز مطلقا اکل و شرب نمی کرد و پسرش نقل
[١] ٤٥. الاجازه الکبیره ص ٩٩ -١٠٠. گفتنی است که صاحب"الاجازه الکبیره" در متن کتاب، از ملا اسماعیل خواجوئی، سهوا به مولی اسماعیل خاتون آبادی تعبیر نموده، و سیّد محمّد جزائری مطالب فوق را که مربوط به حاج اسماعیل خاتون آبادی است در ذیل عنوان فوق بیان کرده است.