بزم معرفت: مشاهیر تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٥٧ - معاصران

محمّد رحیم شریف سبزواری، میرزا محمّد باقر گلستانه و ملّا محمّد رفیع گیلانی که در سال ١١٤٨ در مشهد مقدس به او اجازه داده است.

وی در سال ١١٣٩ در قریه خوراسکان از میرزا ابراهیم قاضی خوزانی اجازه گرفته و خود نیز به او اجازه داده است. کاشانی از علمای بزرگ اصفهان بوده و در این شهر ریاست و مرجعیت داشته

است. به نوشته "الذریعه" وی در سال ١١٧٢ق به سیّد میر علی نقی بهبهانی اجازه نقل حدیث داده که معلوم می شود تا این تاریخ در قید حیات بوده است.[١] وی دارای آثار علمی ارزشمندی است که تنها "مرآه الازمان" او به چاپ رسیده است. علّامه ملّا مهدی نراقی از جمله مجازین از اوست؛ فرزندش ملّا احمد نراقی می نویسد: "والسابع من مشایخ والدی العلامه الشیخ النحریر المحقّق، والفقیه الجامع المدقّق، علاّمه الزمان، الحاج شیخ محمّد بن محمّد زمان الکاشانی النوش آبادی أصلاً ومولدا، والإصبهانی ریاسهً و مسکنا، والنجفی التجاءً و مدفنا طاب ثراه."[٢]

٥. میرزا ابراهیم قاضی خوزانی

قاضی اصفهان و قاضی عسکر نادر شاه. از علمای بسیار ماهر و جامع و محقق که نظیر او در بین معاصر بلکه گذشتگان نیز کمتر یافت شده است.

علّامه شیخ عبد النبی قزوینی در "تتمیم امل الآمل" می نویسد:

"میرزا ابراهیم بن میرزا غیاث الدین محمّد الأصفهانی الخوزانی، قاضی اصبهان، ثم قاضی العسکر النادری. اعجوبه الدهر واغروبه الزمان، فاضل عزّ مثله فی زمانه، بل فی سائر الأزمان. کان متمهرا فی الفقه واصوله وحاذقا فی الحکمه وفصوله؛ دقیق