بزم معرفت: مشاهیر تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ١٩١ - ٤ میرزا ابو المعالی کلباسی

مذکّراً للآخره و مسلّیاً عن الشهوات. قلّ من رأیت فی من ادرکته مثله، و کان اکثر اوقاته مشغولاً بالتألیف والتصنیف والمطالعه والافاده. استفدنا فی علم الرجال برهه من الزمان من محضره الشریف طیله اقامته فی النجف الاشرف واستفدنا ایضاً من اخیه... الریاضیات و النجوم"... انّ استادی هذا من اعیان الدهر ومفاخر الزمان، صاحب الکتب النافعه النفیسه منها تعالیق علی الرجال الکبیر".[١]

وی در شب سه شنبه ٢٧ ربیع الثانی ١٣٥٦ق وفات یافت و در تخت فولاد در جوار پدر بزرگوار خود مدفون شد.[٢]

ب. آیه الله میرزا جمال الدین کلباسی

از علما و مجتهدین و زهّاد و عبّاد زمان خود. در اصفهان نزد پدر علّامه اش و دیگران، و در نجف اشرف نزد آخوند خراسانی و سیّد محمّد کاظم یزدی تلمّذ نموده، مدّت عمر، دقیقه ای از تألیف و تدریس و عبادت غافل نبود. وی در منزل تدریس و در مسجد جوجو اقامه جماعت می نمود و نماز ایشان از زبده ترین جماعات اصفهان محسوب می شد. مرحوم حجه الاسلام سیّد شهاب الدین صفوی قمی به نقل از آیه اللّه العظمی ارباب می فرمود: مرحوم حاج میرزا ابوالهدی و حاج میرزا جمال در قنوت نماز صبحشان، همه روزه دعای ابوحمزه ثمالی را اشک ریزان

---

[١] ٢٣٥. المسلسلات ج ١ ص ١٥٤.
[٢] ٢٣٦. فرزندش: آیه اللّه شیخ محمّد کلباسی در اصفهان از شاگردان آیات عظام: حاج آقا رحیم ارباب، حاج آقا حسین بروجردی، گلپایگانی، شیخ محمّد علی اراکی، سیّد محمّد محقّق داماد، شیخ مرتضی حائری و علّامه طباطبائی بود. وی در ایام اقامت در قم افزون بر تدریس، ممتحن حوزه و پس از وفات آیه اللّه بروجردی جزو هیئت استفتاء آیه اللّه گلپایگانی بود. او پس از بازگشت به اصفهان تا پایان عمر به تدریس سطوح و خارج فقه مشغول بود. در سال ١٣٨٢ش وفات یافت و در مقبره جدش حاجی کلباسی مدفون شد.