رساله توضيح المسائل - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٠٣ - احكام غَصب

احكام غَصب‌

غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حق كسى مسلط شود و اين يكى از گناهان بزرگ است، كه اگر كسى انجام دهد، در قيامت به عذاب سخت گرفتار مى‌شود. از حضرت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم روايت شده است كه هر كس يك وجب زمين از ديگرى غصب كند در قيامت آن زمين را از هفت طبقه آن مثل طوق به گردن او مى‌اندازند.

مسأله ٢٥٤٥- اگر انسان نگذارد مردم از مسجد و مدرسه و پل و جاهاى ديگرى كه براى عموم ساخته شده استفاده كنند، حق آنان را غصب نموده، و همچنين است بنابر احتمال موافق با احتياط، اگر جايى را در مسجد كه قبلًا ديگرى به آن پيشى گرفته است تصرف كند.

مسأله ٢٥٤٦- چيزى را كه انسان پيش طلبكار گرو مى‌گذارد، بايد پيش او بماند كه اگر طلب او را ندهد طلب خود را از آن به دست آورد، پس اگر پيش از آن كه طلب او را بدهد آن چيز را از او بگيرد، حق او را غصب كرده است.

مسأله ٢٥٤٧- مالى‌را كه نزد كسى‌گروگذاشته‌اند، اگرديگرى غصب كند صاحب مال و طلبكار مى‌توانند چيزى را كه غصب كرده از او مطالبه نمايند و چنانچه آن چيز را از او بگيرند، باز هم در گرو است، و اگر آن چيز از بين برود و عوض آن را بگيرند، آن عوض هم مثل خود آن چيز گرو مى‌باشد.

مسأله ٢٥٤٨- اگر انسان چيزى را غصب كند، بايد به صاحبش برگرداند، و اگر آن چيز از بين برود بايد عوض آن را به او بدهد.