رساله توضيح المسائل - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٨٦ - زكات گندم و جو و خرما و كشمش

زكات زراعتى كه با دلو آبيارى شده، بيست يك و زكات زراعتى كه پهلوى آن است، ده يك مى‌باشد.

مسأله ١٨٨٠- مخارجى را كه براى گندم و جو و خرما و انگور كرده است حتى مقدارى از قيمت اسباب و لباس را كه بواسطه زراعت كم شده، مى‌تواند از حاصل كسر كند. و چنانچه پيش از كم كردن اينها به ٢٨٨ من و ٤٥ مثقال كم برسد، بايد زكات باقى مانده آن را بدهد.

مسأله ١٨٨١- قيمت وقتى كه تخم را براى زراعت پاشيده مى‌تواند جزء مخارج حساب نمايد.

مسأله ١٨٨٢- اگر زمين و اسباب زراعت يا يكى از اين دو، ملك خود او باشد، نبايد كرايه آنها را جزء مخارج حساب كند، و نيز براى كارهايى كه خودش كرده يا ديگرى بى‌اجرت انجام داده، چيزى از حاصل كسر نمى‌شود.

مسأله ١٨٨٣- اگر درخت انگور يا خرما را بخرد، قيمت آن جزء مخارج نيست ولى اگر خرما يا انگور را پيش از چيدن بخرد، پولى را كه براى آن داده جزء مخارج حساب مى‌شود.

مسأله ١٨٨٤- اگر زمينى را بخرد و در آن زمين گندم يا جو بكارد، پولى را كه براى خريد زمين داده جزء مخارج حساب نمى‌شود، ولى اگر زراعت را بخرد، پولى را كه براى خريد آن داده مى‌تواند جزء مخارج حساب نمايد و از حاصل كم كند، امّا بايد قيمت كاهى را كه از آن به دست مى‌آيد، از پولى كه براى خريد زراعت داده كسر نمايد مثلًا اگر زراعتى را پانصد تومان بخرد و قيمت كاه آن صد تومان باشد، فقط چهار صد تومان آن را مى‌تواند جزء مخارج حساب نمايد.

مسأله ١٨٨٥- كسى كه بدون گاو و چيزهاى ديگر كه براى زراعت لازم است مى‌تواند زراعت كند، اگر اينها را بخرد، نبايد پولى را كه براى خريد اينها داده جزء مخارج حساب نمايد.

مسأله ١٨٨٦- كسى كه بدون گاو و چيزهاى ديگرى كه براى زراعت لازم است نمى‌تواند زراعت كند، اگرآنها را بخرد وبواسطه زراعت به‌كلى ازبين بروند، مى‌تواند تمام قيمت آنها را جزء مخارج حساب نمايد و اگر مقدارى از قيمت آنها كم شود