رساله توضيح المسائل - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٧ - ٧- باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح

مسأله ١٦١٨- اگر براى آن كه كسى را از غرق شدن نجات دهد سر را در آب فرو برد، اگرچه نجات دادن او واجب باشد، روزه‌اش باطل مى‌شود.

٧- باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح‌

مسأله ١٦١٩- اگر جنب عمداً تا اذان صبح غسل نكند، يا اگر وظيفه او تيمم است عمداً تيمم ننمايد، روزه‌اش باطل است.

مسأله ١٦٢٠- اگر در روزه واجبى كه مثل روزه ماه رمضان وقت آن معين است تا اذان صبح غسل نكند و تيمم هم ننمايد، روزه‌اش صحيح است.

مسأله ١٦٢١- كسى كه جنب است و مى‌خواهد روزه واجبى بگيرد كه مثل روزه رمضان وقت آن معين است، چنانچه عمداً غسل نكند تا وقت تنگ شود، مى‌تواند با تيمم روزه بگيرد و صحيح است.

مسأله ١٦٢٢- اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش كند و بعد از يك روز يادش بيايد، بايد روزه آن روز را قضا نمايد و اگر بعد از چند روز يادش بيايد، بايد روزه هر چند روزى را كه يقين دارد جنب بوده قضا نمايد مثلًا اگر نمى‌داند سه روز جنب بوده يا چهار روز، بايد روزه سه روز را قضا كند.

مسأله ١٦٢٣- كسى كه در شب ماه رمضان براى هيچ كدام از غسل و تيمم وقت ندارد، اگر خود را جنب كند، روزه‌اش باطل است و قضا و كفاره بر او واجب مى‌شود، ولى اگر براى تيمم وقت دارد، چنانچه خود را جنب كند، با تيمم روزه او صحيح است ولى گناهكار است.

مسأله ١٦٢٤- اگر گمان كند كه به اندازه غسل وقت دارد و خود را جنب كند و بعد بفهمد وقت تنگ بوده چنانچه تيمم كند روزه‌اش صحيح است.

مسأله ١٦٢٥- كسى كه در شب ماه رمضان جنب است و مى‌داند كه اگر بخوابد تا صبح بيدار نمى‌شود، نبايد بخوابد و چنانچه بخوابد و تا صبح بيدار نشود، روزه‌اش باطل است و قضا و كفاره بر او واجب مى‌شود.

مسأله ١٦٢٦- هرگاه جنب در شب ماه رمضان بخوابد و بيدار شود اگر احتمال بدهد كه اگر دوباره بخوابد بيدار مى‌شود براى غسل، مى‌تواند بخوابد.