رساله توضيح المسائل - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٩٤ - مصرف زكات

سالم و بعضى مريض و دسته‌اى معيوب و دسته ديگر بى‌عيب، و مقدارى پير و مقدارى جوان باشند، احتياط واجب آن است كه براى زكات آنها سالم و بى‌عيب و جوان بدهد.

مسأله ١٩٢٣- اگر پيش از تمام شدن ماه يازدهم گاو و گوسفند و شترى را كه دارد با چيز ديگر عوض كند، يا نصابى را كه دارد با مقدار نصاب از همان جنس عوض نمايد، مثلًا چهل گوسفند بدهد و چهل گوسفند ديگر بگيرد، زكات بر او واجب نيست.

مسأله ١٩٢٤- كسى كه بايد زكات گاو و گوسفند و شتر را بدهد، اگر زكات آنها را از مال ديگرش بدهد، تا وقتى شماره آنها از نصاب كم نشده، همه ساله بايد زكات را بدهد و اگر از خود آنها بدهد و از نصاب اول كمتر شوند، زكات بر او واجب نيست مثلًا كسى كه چهل گوسفند دارد، اگر از مال ديگرش زكات آنها را بدهد تا وقتى كه گوسفندهاى او از چهل كم نشده، همه ساله بايد يك گوسفند بدهد و اگر از خود آنها بدهد تا وقتى به چهل نرسيده، زكات بر او واجب نيست.

مصرف زكات‌

مسأله ١٩٢٥- انسان مى‌تواند زكات را در هشت مورد مصرف كند:

اول: فقير، و آن كسى است كه مخارج سال خود و عيالاتش را ندارد و كسى كه صنعت ياملك ياسرمايه‌اى دارد كه مى‌تواند مخارج سال خودرا بگذراند فقير نيست.

دوم: مسكين، و آن كسى است كه از فقير سخت‌تر مى‌گذراند.

سوم: كسى كه از طرف امام عليه السلام يا نائب امام مأمور است كه زكات را جمع و نگهدارى نمايد و به حساب آن رسيدگى كند و آن را به امام عليه السلام يا نائب امام يا فقرا برساند.

چهارم: كافرهايى كه اگر زكات به آنان بدهد به دين اسلام مايل مى‌شوند، يا در جنگ به مسلمانان كمك مى‌كنند.

پنجم: خريدارى بنده‌ها و آزاد كردن آنان.

ششم: بدهكارى كه نمى‌تواند قرض خود را بدهد.