رساله توضيح المسائل - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٩٣ - نماز احتياط

مسأله ١٢١٣- كسى كه ايستاده نماز مى‌خواند، اگر موقع خواندن نماز احتياط از ايستادن عاجز شود، بايد مثل كسى كه نماز را نشسته مى‌خواند و حكم آن در مسأله پيش گفته شد، نماز احتياط را به جا آورد.

مسأله ١٢١٤- كسى كه نشسته نماز مى‌خواند، اگر موقع خواندن نماز احتياط بتواند بايستد بايد به وظيفه كسى كه نماز را ايستاده مى‌خواند عمل كند.

نماز احتياط

مسأله ١٢١٥- كسى كه نماز احتياط بر او واجب است بعد از سلام نماز بايد فوراً نيت نماز احتياط كند و تكبير بگويد و حمد را بخواند و به ركوع رود و دو سجده نمايد پس اگر يك ركعت نماز احتياط بر او واجب است، بعد از دو سجده تشهد بخواند و سلام دهد و اگر دو ركعت نماز احتياط بر او واجب است بعد از دو سجده، يك ركعت ديگر مثل ركعت اول به جا آورد و بعد از تشهد سلام دهد.

مسأله ١٢١٦- نماز احتياط سوره و قنوت ندارد، و بايد نيت آن را به زبان نياورند و احتياط واجب آن است كه سوره حمد و بسم‌الله آن را هم آهسته بگويند.

مسأله ١٢١٧- اگر پيش از خواندن نماز احتياط بفهمد، نمازى كه خوانده درست بوده، لازم نيست نماز احتياط را بخواند. واگر در بين نماز احتياط بفهمد، لازم نيست آن را تمام نمايد.

مسأله ١٢١٨- اگر پيش از خواندن نماز احتياط بفهمد كه ركعتهاى نمازش كم بوده، چنانچه كارى كه نماز را باطل مى‌كند انجام نداده، بايد آنچه از نماز نخوانده بخواند و براى سلام بى‌جا دو سجده سهو بنمايد. و اگر كارى كه نماز را باطل مى‌كند، انجام داده، مثلًا پشت به قبله كرده، بايد نماز را دوباره به جا آورد.

مسأله ١٢١٩- اگر بعد از نماز احتياط بفهمد كسرى نمازش به مقدار نماز احتياط بوده، مثلًا در شك بين سه و چهار، يك ركعت نماز احتياط بخواند بعد بفهمد نماز را سه ركعت خوانده، نمازش صحيح است.

مسأله ١٢٢٠- اگر بعد از خواندن نماز احتياط بفهمد كسرى نماز كمتر از نماز احتياط بوده، مثلًا در شك بين دو و چهار، دو ركعت نماز احتياط بخواند بعد بفهمد