مسأله ٧٥٧- اگر در بين نماز عصر يقين كند كه نماز ظهر را نخوانده است و نيت را به نماز ظهر برگرداند و داخل ركن شود و بعد يادش بيايد كه نماز ظهر را خوانده بوده، نمازش باطل است و بايد نماز عصر را بخواند، ولى اگر پيش از داخل شدن در ركن يادش بيايد بايد نيت را به نماز عصر برگرداند و آنچه به نيت ظهر خوانده دوباره به نيت عصر بخواند و نمازش صحيح است.

مسأله ٧٥٨- اگر در بين نماز عصر شك كند كه نماز ظهر را خوانده يا نه، بايد نيت را به نماز ظهر برگرداند. ولى اگر وقت بقدرى كم است كه بعد از تمام شدن نماز، مغرب مى‌شود بايد به نيت نماز عصر، نماز را تمام كند و نماز ظهرش قضا ندارد.

مسأله ٧٥٩- اگر درنماز عشا، پيش ازركوع ركعت‌چهارم شك كند كه نمازمغرب را خوانده يا نه، چنانچه وقت بقدرى كم است كه بعد از تمام شدن نماز، نصف شب مى‌شود، بايد به نيت عشا نماز را تمام كند، و اگر بيشتر وقت دارد، بايد نيت را به نماز مغرب برگرداند و نماز را سه ركعتى تمام كند، بعد نماز عشا را بخواند.

مسأله ٧٦٠- اگر در نماز عشا بعد از رسيدن به ركوع ركعت چهارم شك كند كه نماز مغرب را خوانده يا نه، بايد نماز را تمام كند، بعد نماز مغرب را بخواند، ولى اگر اين شك در وقت مخصوص به نماز عشا باشد خواندن نماز مغرب لازم نيست.

مسأله ٧٦١- اگر انسان نمازى را كه خوانده احتياطاً دوباره بخواند و در بين نماز يادش بيايد، نمازى را كه بايد پيش از آن بخواند نخوانده است، نمى‌تواند نيت را به آن نماز برگرداند، مثلًا موقعى كه نماز عصر را احتياطاً مى‌خواند، اگر يادش بيايد نماز ظهر را نخوانده است، نمى‌تواند نيت را به نماز ظهر برگرداند.

مسأله ٧٦٢- برگرداندن نيت از نماز قضا به نماز ادا و از نماز مستحب به نماز واجب جايز نيست.

مسأله ٧٦٣- اگر وقت نماز ادا وسعت داشته باشد، انسان مى‌تواند در بين نماز نيت را به نماز قضا برگرداند، ولى بايد برگرداندن نيت، به نماز قضا ممكن باشد، مثلًا اگر مشغول نماز ظهر است، در صورتى مى‌تواند نيت را به قضاى صبح برگرداند كه داخل ركعت سوم نشده باشد.