رساله توضيح المسائل - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢٧ - پوشانيدن بدن در نماز

پوشانيدن بدن در نماز

مسأله ٧٨٨- مرد بايد در حال نماز، اگرچه كسى او را نمى‌بيند عورتين خود را بپوشاند. و بهتر است از ناف تا زانو را هم بپوشاند.

مسأله ٧٨٩- زن بايد در موقع نماز، تمام بدن حتى سر و موى خود را بپوشاند ولى پوشاندن صورت به مقدارى كه در وضو شسته مى‌شود و دستها تا مچ و پاها تا مچ پا لازم نيست. اما براى آن كه يقين كند كه مقدار واجب را پوشانده است، بايد مقدارى از اطراف صورت و قدرى پايين‌تر از مچ را هم بپوشاند.

مسأله ٧٩٠- موقعى كه انسان قضاى سجده فراموش شده يا تشهد فراموش شده را به جا مى‌آورد، بلكه بنابر احتياط واجب در موقع سجده سهو هم، بايد خود را مثل موقع نماز بپوشاند.

مسأله ٧٩١- اگر انسان عمداً، در نماز عورتش را نپوشاند، نمازش باطل است، بلكه اگر از روى ندانستن مسأله هم باشد بنابر احتياط واجب بايد نمازش را دوباره بخواند.

مسأله ٧٩٢- اگر در بين نماز بفهمد كه عورتش پيدا است، بايد آن را بپوشاند و چنانچه پوشاندن عورت زياد طول بكشد احتياط واجب آن است كه نماز را تمام كند و دوباره بخواند، ولى اگر بعد از نماز بفهمد كه در نماز، عورت او پيدا بوده، نمازش صحيح است.

مسأله ٧٩٣- اگر در حال ايستاده لباسش عورت او را مى‌پوشاند ولى ممكن است در حال ديگر، مثلًا در حال ركوع و سجود نپوشاند، چنانچه موقعى كه عورت او پيدا مى‌شود، بوسيله‌اى آن را بپوشاند، نماز او صحيح است. ولى احتياط مستحب آن است كه با آن لباس نماز نخواند.

مسأله ٧٩٤- انسان مى‌تواند درنماز، خود را به علف وبرگ درختان بپوشاند ولى احتياط مستحب آن است موقعى خود را با اينها بپوشاند كه چيز ديگرى نداشته باشد.

مسأله ٧٩٥- اگر غير از گِل هيچ چيز ندارد كه در نماز خود را بپوشاند، گِل ساتر نيست و مى‌تواند برهنه نماز بخواند.