رساله توضيح المسائل - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠٥ - زكات فِطْرَه
مسأله ٢٠٠٣- اگر بعد از غروب شب عيد فطر بچهدار شود، يا كسى نانخور او حساب شود، واجب نيست فطره او را بدهد. اگرچه مستحب است فطره كسانى را كه بعد از غروب تا پيش از ظهر روز عيد نانخور او حساب مىشوند بدهد.
مسأله ٢٠٠٤- اگر انسان نانخور كسى باشد و پيش از غروب نانخور كس ديگر شود، فطره او بر كسى كه نانخور او شده واجب است مثلًا اگر دختر پيش از غروب به خانه شوهر رود، شوهرش بايد فطره او را بدهد.
مسأله ٢٠٠٥- كسى كه ديگرى بايد فطره او را بدهد واجب نيست فطره خود را بدهد.
مسأله ٢٠٠٦- اگر فطره انسان بر كسى واجب باشد و او فطره را ندهد، بر خود انسان واجب نمىشود.
مسأله ٢٠٠٧- اگر كسى كه فطره او بر ديگرى واجب است خودش فطره را بدهد، از كسى كه فطره بر او واجب شده ساقط نمىشود.
مسأله ٢٠٠٨- زنى كه شوهرش مخارج او را نمىدهد، چنانچه نانخور كس ديگر باشد، فطرهاش بر آن كس واجب است. و اگر نانخور كس ديگر نيست، در صورتى كه فقير نباشد، بايد فطره خود را بدهد.
مسأله ٢٠٠٩- كسى كه سيّد نيست نمىتواند به سيّد فطره بدهد حتى اگر سيّدى نانخور او باشد، نمىتواند فطره او را به سيّد ديگر بدهد.
مسأله ٢٠١٠- فطره طفلى كه از مادر يا دايه شير مىخورد، بر كسى است كه مخارج مادر يا دايه را مىدهد. ولى اگر مادر يا دايه مخارج خود را از مال طفل برمىدارد فطره طفل بر كسى واجب نيست.
مسأله ٢٠١١- انسان اگرچه مخارج عيالاتش را از مال حرام بدهد، بايد فطره آنان را از مال حلال بدهد.
مسأله ٢٠١٢- اگر انسان كسى را اجير نمايد و شرط كند كه مخارج او را بدهد در صورتى كه به شرط خود عمل كند و نانخور او حساب شود بايد فطره او را هم بدهد ولىچنانچه شرط كند كه مقدار مخارج او را بدهد ومثلًا پولى براى مخارجش بدهد، دادن فطره او واجب نيست.