رساله توضيح المسائل - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٠ - شرايط وضو

شرط دوم: آن كه مطلق باشد.

مسأله ٢٦٥- وضو با آب نجس و آب مضاف باطل است، اگرچه انسان نجس بودن يا مضاف بودن آن را نداند يا فراموش كرده باشد، و اگر با آن وضو نمازى هم خوانده باشد، بايد آن نماز را دوباره با وضوى صحيح بخواند.

مسأله ٢٦٦- اگر غير از آب گل‌آلود مضاف، آب ديگرى براى وضو ندارد، چنانچه وقت نماز تنگ است بايد تيمم كند، و اگر وقت دارد بايد صبر كند تا آب صاف شود و وضو بگيرد.

شرط سوم: آن كه آب وضو مباح باشد. و همچنين بنابر احتياط بايد فضايى كه در آن وضو مى‌گيرد مباح باشد، اگرچه اباحه فضا لازم نيست.

مسأله ٢٦٧- وضو با آب غصبى و با آبى كه معلوم نيست صاحب آن راضى است يا نه، حرام و باطل است، ولى اگر سابقاً راضى بوده و انسان نمى‌داند كه از رضايتش برگشته يا نه، وضو صحيح است، و نيز اگر آب وضو از صورت و دستها در جاى غصبى بريزد، وضوى او صحيح است.

مسأله ٢٦٨- وضو گرفتن از حوض مدرسه‌اى كه انسان نمى‌داند آن حوض را براى همه مردم وقف كرده‌اند يا براى محصلين همان مدرسه، در صورتى كه معمولًا مردم از آب آن وضو بگيرند اشكال ندارد.

مسأله ٢٦٩- كسى كه نمى‌خواهد در مسجدى نماز بخواند اگر نداند حوض آن را براى همه مردم وقف كرده‌اند يا براى كسانى كه در آنجا نماز مى‌خوانند، نمى‌تواند از حوض آن وضو بگيرد، ولى اگر معمولًا كسانى هم كه نمى‌خواهند در آنجا نماز بخوانند از حوض آن وضو مى‌گيرند، مى‌تواند از حوض آن وضو بگيرد.

مسأله ٢٧٠- وضو گرفتن از حوض تيمچه‌ها و مسافرخانه‌ها و مانند اينها براى كسانى كه ساكن آن جاها نيستند، در صورتى صحيح است كه معمولًا كسانى هم كه ساكن آن جاها نيستند، با آب آنها وضو بگيرند.

مسأله ٢٧١- وضو گرفتن در نهرهاى بزرگ اگر چه انسان نداند كه صاحب آنها راضى است، اشكال ندارد ولى اگر صاحب آنها از وضو گرفتن نهى كند احتياط واجب آن است كه با آب آنها وضو نگيرند.