رساله توضيح المسائل - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٢ - احكام نجاسات

اسم خدا يا پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم يا امام عليه السلام بر آن نوشته شده، در مستراح بيفتد بيرون آوردن و آب كشيدن آن اگرچه خرج داشته باشد واجب است، و اگر بيرون آوردن آن ممكن نباشد بايد به آن مستراح نروند تا يقين كنند آن ورق پوسيده است. و نيز اگر تربت در مستراح بيفتد و بيرون آوردن آن ممكن نباشد بايد تا وقتى كه يقين نكرده‌اند به كلى از بين رفته به آن مستراح نروند.

مسأله ١٤١- خوردن و آشاميدن چيز نجس، حرام است و نيز خورانيدن عين نجس به اطفال در صورتى كه ضرر داشته باشد حرام مى‌باشد، بلكه اگر ضرر هم نداشته باشد بنابر احتياط واجب بايد از آن خوددارى كنند، ولى خوراندن غذاهايى كه نجس شده است به طفل حرام نيست.

مسأله ١٤٢- فروختن و عاريه دادن چيز نجسى كه مى‌شود آن را آب كشيد اگر نجس بودن آن را به طرف نگويند اشكال ندارد، ولى چنانچه انسان بداند كه عاريه گيرنده و خريدار، آن را در خوردن و آشاميدن استعمال مى‌كنند بايد نجاستش را به او بگويند.

مسأله ١٤٣- اگر انسان ببيند كسى چيز نجسى را مى‌خورد يا با لباس نجس نماز مى‌خواند لازم نيست به او بگويد.

مسأله ١٤٤- اگر جايى از خانه يا فرش كسى نجس باشد و ببيند بدن يا لباس يا چيز ديگر كسانى كه وارد خانه او مى‌شوند با رطوبت به جاى نجس رسيده است، لازم نيست به آنان بگويد.

مسأله ١٤٥- اگر صاحب خانه در بين غذا خوردن بفهمد غذا نجس است، بايد به مهمانها بگويد، اما اگر يكى از مهمان‌ها بفهمد لازم نيست به ديگران خبر دهد، ولى چنانچه طورى با آنان معاشرت دارد كه مى‌داند كه به واسطه نگفتن، خود او هم نجس مى‌شود بايد بعد از غذا به آنان بگويد.

مسأله ١٤٦- اگر چيزى را كه عاريه كرده نجس شود اگر بداند كه صاحبش آن چيز را در خوردن و آشاميدن استعمال مى‌كند، واجب است به او بگويد.

مسأله ١٤٧- بچه مميزى كه خوب و بد را مى‌فهمد اگر تكليفش هم نزديك است اگر بگويد چيزى را آب كشيدم، دوباره بايد آن را آب كشيد، ولى اگر بگويد