رساله توضيح المسائل - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٧ - مواردى كه لازم نيست بدن و لباس نمازگزار پاك باشد

از خون سگ و كافر و مردار و حيوان حرام گوشت اجتناب كند.

مسأله ٨٥٦- خونى كه به لباس بى‌آستر بريزد و به پشت آن برسد، يك خون حساب مى‌شود ولى اگر پشت آن، جدا خونى شود، بنابر احتياط واجب بايد هر كدام را جدا حساب نمود، پس اگر خونى كه در پشت و روى لباس است روى هم كمتر از درهم باشد، نماز با آن صحيح و اگر بيشتر باشد نماز با آن باطل است.

مسأله ٨٥٧- اگر خون، روى لباسى كه آستر دارد بريزد و به آستر آن برسد و يا به آستر بريزد و روى لباس خونى شود، بايد هر كدام را جدا حساب نمود، پس اگر خون روى لباس و آستر، كمتر از درهم باشد نماز با آن صحيح و اگر بيشتر باشد نماز با آن باطل است.

مسأله ٨٥٨- اگر خون بدن يا لباس كمتر از درهم باشد و رطوبتى به آن برسد در صورتى كه خون و رطوبتى كه به آن رسيده به اندازه درهم يا بيشتر شود و اطراف را آلوده كند، نماز با آن باطل است، بلكه اگر رطوبت و خون به اندازه درهم نشود و اطراف را هم آلوده نكند، نماز خواندن با آن اشكال دارد، ولى اگر رطوبت مخلوط به خون شود و از بين برود نماز صحيح است.

مسأله ٨٥٩- اگر بدن يا لباس خونى نشود ولى بواسطه رسيدن به خون نجس شود اگرچه مقدارى كه نجس شده كمتر از درهم باشد، نمى‌شود با آن نماز خواند.

مسأله ٨٦٠- اگر خونى كه در بدن يا لباس است كمتر از درهم باشد و نجاست ديگرى به آن برسد، مثلًا يك قطره بول روى آن بريزد، نماز خواندن با آن جايز نيست.

مسأله ٨٦١- اگر لباسهاى كوچك نمازگزار مثل عرقچين و جوراب كه نمى‌شود با آنها عورت را پوشانيد نجس باشد، چنانچه از مردار و حيوان حرام گوشت درست نشده باشد، نماز با آنها صحيح است و نيز اگر با انگشترى نجس نماز بخواند اشكال ندارد.

مسأله ٨٦٢- احتياط آن است كه چيز نجسى كه با آن مى‌شود عورت را پوشاند همراه نمازگزار نباشد، ولى كسى كه اين مسأله را نمى‌دانسته و مثلًا مدتى با اين طور نماز خوانده، لازم نيست آن نمازها را قضا كند.