رساله توضيح المسائل - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣١١ - احكام حجّ

مسأله ٢٠٤٦- اگر كسى مستطيع شود و مكه نرود و فقير شود، بايد اگرچه به زحمت باشد بعداً حج كند، و اگر به هيچ قسم نتواند حج برود، چنانچه كسى او را براى حج اجير كند، بايد به مكه رود و حج كسى را كه براى او اجير شده به جا آورد و تا سال بعد در مكه بماند و براى خود حج نمايد. ولى اگر ممكن باشد كه اجير شود و اجرت را نقد بگيرد و كسى كه او را اجير كرده راضى شود كه حج او در سال بعد به جا آورده شود، بايد سال اول براى خود و سال بعد براى كسى كه اجير شده حج نمايد.

مسأله ٢٠٤٧- اگر در سال اولى كه مستطيع شده به مكه رود و در وقت معينى كه دستور داده‌اند به عرفات و مشعرالحرام نرسد چنانچه در سالهاى بعد مستطيع نباشد حج بر او واجب نيست. ولى اگر از سالهاى پيش مستطيع بوده و نرفته اگرچه به زحمت باشد بايد حج كند.

مسأله ٢٠٤٨- اگر در سال اولى كه مستطيع شده حج نكند و بعد بواسطه پيرى يا مرض و ناتوانى نتواند حج نمايد و نااميد باشد از اينكه بعداً خودش حج كند، بايد ديگرى را از طرف خود بفرستد، بلكه اگر در سال اولى كه به قدر رفتن حج مال پيدا كرده، بواسطه پيرى يا مرض يا ناتوانى نتواند حج كند، احتياط مستحب آن است كسى را از طرف خود بفرستد كه حج نمايد.

مسأله ٢٠٤٩- كسى كه از طرف ديگرى براى حج اجير شده، بايد طواف نساء را از طرف او يا به نيّت مافى الذّمّة به جا آورد و اگر به جا نياورد، زن بر آن اجير حرام مى‌شود.

مسأله ٢٠٥٠- اگر طواف نساءرا درست به جا نياورد يا فراموش كند، چنانچه در بين راه يا بعد از مراجعت به وطن، يادش بيايد، بايد در صورت امكان دوباره برگردد و آن را انجام دهد و در صورت عدم تمكن از بازگشت خودش، ديگرى را براى انجام آن نايب بگيرد تا زن بر او حلال باشد.