رساله توضيح المسائل - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٦ - اجير گرفتن براى نماز

مسأله ١٥٣٤- انسان مى‌تواند براى بعضى از كارهاى مستحبى مثل زيارت قبر پيغمبر و امامان عليهم السلام، از طرف زندگان اجير شود، و نيز مى‌تواند كار مستحبى را انجام دهد و ثواب آن را براى مردگان يا زندگان هديه نمايد.

مسأله ١٥٣٥- كسى كه براى نماز قضاى ميت اجير شده، بايد يا مجتهد باشد يا مسائل نماز را از روى تقليد صحيح بداند.

مسأله ١٥٣٦- اجير بايد موقع نيت، ميت را معين نمايد. و لازم نيست اسم او را بداند. پس اگر نيت كند از طرف كسى نماز مى‌خوانم كه براى او اجير شده‌ام كافى است.

مسأله ١٥٣٧- اجير بايد خود را به جاى ميت فرض كند و عبادتهاى او را قضا نمايد و اگر عملى را انجام دهد و ثواب آن را براى او هديه كند كافى نيست.

مسأله ١٥٣٨- بايد كسى را اجير كنند كه اطمينان داشته باشند كه نماز را به صورت صحيح مى‌خواند.

مسأله ١٥٣٩- كسى كه ديگرى را براى نمازهاى ميت اجير كرده اگر بفهمد كه عمل را به جا نياورده، يا باطل انجام داده، بايد دوباره اجير بگيرد.

مسأله ١٥٤٠- هرگاه شك كند كه اجير عمل را انجام داده يا نه اگرچه بگويد انجام داده‌ام، بايد دوباره اجير بگيرد. ولى اگر شك كند كه عمل او صحيح بوده يا نه، گرفتن اجير لازم نيست.

مسأله ١٥٤١- كسى را كه عذرى دارد و مثلًا نشسته نماز مى‌خواند نمى‌شود براى نمازهاى ميت اجير كرد، بلكه بنابر احتياط واجب بايد كسى را هم كه با تيمم يا جبيره نماز مى‌خواند اجير نكنند.

مسأله ١٥٤٢- مرد براى زن و زن براى مرد مى‌تواند اجير شود و در بلند خواندن و آهسته خواندن نماز بايد به تكليف خود عمل نمايد.

مسأله ١٥٤٣- لازم نيست قضاى نمازهاى ميت به ترتيب خوانده شود، اگر چه بدانند كه ميت ترتيب نمازهاى خود را مى‌دانسته.

مسأله ١٥٤٤- اگر با اجير شرط كنند كه عمل را به طور مخصوصى انجام دهد، بايد همان طور به جا آورد. و اگر با او شرط نكنند، بايد در آن عمل به تكليف خود