صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٨٦ - بررسى مشكلات و نابسامانيهاى جامعه

جامعه از نشر مسائل [خلاف‌] عفت، به اين روز مى‌افتد كه مى‌بينيد.

[مسأله ديگرى كه امام در اينجا مطرح فرمودند، مسأله رسيدگى به امور مردم بود. مردم در ناراحتى به سر مى‌بردند. آن سال، سال سختى بود. زمستان بسيار سردى داشت. معروف بود كه در همدان تعدادى از بى‌بضاعتها از سرما خشكيدند.]

امام: به وضع مردم برسيد. خانواده‌هاى گرفتار زياد هستند، بايد با آنها كنار بياييد. به اينها كمك كنيد، نه اينكه هميشه به فكر خودتان باشيد.

[هنگام ظهر بود، نخست‌وزير مى‌خواست برود. امام تعارف كردند: با نان و پنير طلبگى قناعت كنيد! شريف‌الزمانى گفت: منظور آقا اين است كه با علما هم‌غذا شويد تا ببينيد آقايان علما چه مى‌كشند! بعد [نخست‌وزير] گفت: نه! ما در سالاريه مهمان هستيم؛ اگر حضرت عالى هم افتخار دهيد، اتومبيل مى‌فرستيم، ناهار تشريف بياوريد. آقا فرمودند: نه! من معذور هستم، نمى‌توانم. نخست وزير رفت.]