صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٦٧ - پىنويسها

صورت وحشتناكترين شيوه‌هاى ضد بشرى نمود. در ماجراى كولاكها و تبعيد آنها به سيبرى تنها ده ميليون نفر كشته شدند. در سال ١٩٣٥ تحت نظر «يژوف» ٥٣٦٥٠٠ نفر به قتل رسيدند. استالين به نوعى بيمارى به نام پارانو دچار بود كه علائم آن جنون عظمت‌طلبى است. سياست قتل و سركوب در دوران زمامداران بعدى نيز ادامه يافت. در زمان برژنف حادثه بهار پراگ و تجاوز به چكسلواكى با كشتارهاى وسيع همراه بود. بسيارى از جنايات هفتاد سال سلطه كمونيستها در اين بخش از جهان، در دوران روى كار آمدن گورباچف برملا گرديد. سرانجام لهيب آتش ظلم از زير خاكستر سردرآورد و زبانه‌هاى سركش آن كاخ ظلم را بر سر سرنشينان و اهل ظلمه آن يكسره ويران ساخت (سقوط شوروى و تجزيه آن).

٣٩- «احلى‌ من العسل»

شيرينتر از عسل. اين تعبير در روايات در وصف آب نهر كوثر و برخى ديگر از نعمتهاى بهشتى به‌كار رفته (بحارالانوار، ج ٨، ص ١٨ از پيامبر گرامى (ص) و ص ١٨٣ و ١٨٩).

و همچنين اين تعبيرى است كه قاسم بن حسن (ع) در شب عاشورا در جواب عموى خويش، حسين بن على (ع) فرموده است ... قاسم بن حسن (ع) به امام (ع) گفت: آيا من هم در كشته‌شدگانم؟ دل حسين (ع) بر او بسوخت و گفت: اى پسرك من! مرگ نزد تو چگونه است؟ گفت: اى عم! از انگبين شيرينتر. گفت: آرى به خدا سوگند- عم تو فداى تو باد- تو يكى از آن مردانى كه با من كشته شوند بعد از آنكه شما را بلاى عظيم برسد. (ترجمه نفس المهموم حاج شيخ عباس قمى، به قلم حاج ميرزا ابوالحسن شعرانى) ٤٠- «اى كاش ما با شما بوديم و به رستگارى بزرگ نايل مى‌گرديديم».

اين اقتباسى است از فراز آخر زيارت امام حسين (ع).